Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/10123 K.2019/6168

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02.04.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu, araç içerisinde yolcu konumunda bulunan, davacıların oğlu ... 'in hayatını kaybettiğini, kazaya sebep olan aracın davalı ... şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, poliçenin ölüm halinde kişi başına 250.000,00 TL teminat sağladığını, müteveffanın kazadan önce muhasebeci olarak çalıştığını ve aylık 3.000,00 TL'den fazla gelir elde ettiğini, davalı şirkete destekten yoksun kalma tazminatı ödemesi talebi ile başvuruda bulunduklarını, ancak ödeme yapılmadığını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL destekten yoksun kalma nedeniyle tazminatın, temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 1.473,89 TL, ... için 2.947,80 TL tazminatın, 10.05.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nin 51. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır.

Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir.

Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir.

Somut olayda davacılar desteğinin bir menfaat karşılığı olmaksızın arkadaşının aracında yolculuk yaptığı anlaşıldığından, mahkemenin hatır taşıması olduğu yönündeki kabulü yerinde ise de; mahkemece bilirkişi raporunda hatır taşıması indirimi yapılmaksızın hesaplanan miktardan dairemiz uygulamalarına göre %20 hatır taşıması indirimi yapılması gerekirken, hem bilirkişi raporunda %10 hatır taşıması indirimi yapılması, hem de mahkemece bu miktardan tekrardan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması doğru görülmemiş, mahkemece hükmedilen miktara nasıl ulaşıldığı da anlaşılamamıştır.

O halde mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak, hatır taşıması indirimi düşülmeksizin davacıların talep edebileceği destek tazminatlarının hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı hesaplama ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.