Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/10273 K.2019/2013

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün 19/10/2015 tarihinde davacı tarafa tebliğ edilip temyiz süresinin son gününün 03/11/2015 tarihi olup, temyiz harcının 04/11/2015 olduğundan ve temyiz harcının yatırıldığı ve temyiz muhabere defterine temyiz kaydının da 04/11/2015 tarihi olduğundan 22/01/2016 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddi kararı verilip ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalılardan ...‘ın borçlu olduğu bonodan dolayı 22.10.2010 tarihinde icra takibine geçildiğini, takibin kesinleşmesine müteakip borçlu ...’a ait yapılan araştırmalar neticesinde araçlar üzerinde 28 adet haciz, taşınmaz üzerinde ise 25 adet haciz bulunduğunu, davalı borçlu ...’ın köyün girişinde ve köy yerleşim yeri içinde besi damlarının mevcut olduğunu taşınmazın 02.02.2009 tarihinde üzerine aldıktan hemen 2 gün sonra 04.02.2009 tarihinde diğer davalı ...’a gerçek değerinin çok altında sattığını tespit ettiklerini, ancak davalı ...’ın taşınmazı fiilen kullanmaya devam ettiğini ...’ın hiçbir tasarrufunun olmadığını,

...’ın davalı ...’ın yakın arkadaşı olduğunu, müvekkilinin icra takibine konu alacağının tahsilinin temini bakımından davalı ...’ın diğer davalı ...’a dava konusu taşınmazı devretmek sureti ile yapmış olduğu muvazaalı tasarruf işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekillerinin, davacının kati aciz vesikası veya geçici aciz vesikası olmadan iş bu davaya açtığını İİK’nun 278/2 maddesi gereği hacizden veya acizden geriye doğru en fazla 2 yıllık İİK 279. Madde gereği de en fazla 1 yıllık süre içerisindeki işlemlerin iptale tabi olduğunu, tasarruf tarihi ile icra dosyasındaki davacı alacaklının haciz veya aciz tarihi arasında 2 yıldan fazla bir süre geçtiğini, süre yönünden de davanın reddini talep ettiğini, borçlunun alacaklıları zarara uğratma, alacaklılarından mal kaçırma, ivazsız mal devri, muvazaalı işlem iradesi ile hareket ettiğine ilişkin kanıtlarında mevcut olmadığını belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamış ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemenin 2011/578-2012/195 sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizce 07.04.2014 tarihli bozma ilamı ile borcun iptali istenen tasarruftan önce doğması dava ön koşulu olup, mahkeme resen araştırılması gerektiği, dava koşulu gerçekleşmediği taktirde işin esası hakkında hüküm kurulamayacağı, somut olayda davacının takibi bir bonoya dayanmakta ise de bu bonoda davacı ciranta konumunda olup bononun tanzimine dayanak teşkil eden ilişkinin tarafı olmadığı,

bu nedenle davacının delil listesindeki tüm delillerini toplanıp alacağın doğum tarihine ilişkin yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmediğinden mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş olup, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmuş yapılan yargılama sonunda takip konusu senet 1.4.2009 tarihinde davalı borçlu tarafından düzenlenerek dava dışı ... isimli şahsa verildiği,

bu kişi tarafından da davacıya ciro edildiği olup dava konusu tasarruf ise 4.2.2009 tarihinde yapıldığı davacı alacağının temel ilişkinin gerçekleştiği tarih itibariyle tasarruf tarihinden önce doğduğunu, taşınmazın satış tarihindeki beyan edilen değeri ile keşfen belirlenen gerçek değeri arasındaki farkın işlemi tek başına muvazaalı hale getirmeye elverişli olmadığı, davalı ...'in davalı takip borçlusu ile birlikte davacı alacaklıya zarar verme kastıyla birlikte hareket ettiğinin ispat edilemediği nedenleriyle davanın reddine karar verilmiş;

hüküm, davacı tarafından temyizi üzerin temyiz istemi nedeniyle reddine karar verilmiş ek karar davacı ... vekili temyiz edilmiştir.

Dava İ.İ.K. 277 ve devamı maddelerine dayalı Tasarrufun İptali istemine ilişkindir. Hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece davacı tarafından hükmün 19/10/2015 tarihinde davacı tarafa tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün 03/11/2015 tarihi olup, temyiz harcının 04/11/2015 günü yatırıldığı ve temyiz muhabere defterine temyiz kaydının da 04/11/2015 tarihli olduğu görülmekle; Mahkemenin, davacı ... vekilinin temyiz istemi hakkında temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 22/01/2016 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.