Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/10687 K.2017/4979

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait bulunan ... plakalı aracın ... ... nezdinde 04/09/2013-2014 tarihleri arasında geçerli olmak üzere Birleşik Kasko ... Genişletilmiş Kasko-...

Poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın 05/09/2013 tarihinde kaza geçirerek hasarlanması üzerine araç hasarının tespiti için hasar dosyası açıldığını ve eksper görevlendirildiğini ve hasarın poliçe teminat kapsamında olmadığının belirtilerek tazminat talebinin reddedildiğini, yine davacıya ait aynı sigortalı aracın 10/05/2014 tarihinde kaza geçirerek hasarlanması üzerine açılan hasar dosyasında da eksper görevlendirildiğini ve bu hasarın da poliçe teminat kapsamı dışında olduğu belirtilerek tazminat talebinin yine reddedildiğini,

her iki hasar talebinin reddine rağmen davacıya ekspertiz raporunun verilmediğini KDV dahil 12.592,96 TL hasar tespit edildiğini tüm bu nedenlerle davanın kabulü ile 14.950,00 TL'nin ilk hasar bedeline isabet eden kısmı için davalı ... şirketinin red tarihi olan 28/01/2014 ve ikinci hasar bedeline isabet eden kısım için ise davalı ... şirketinin red tarihi olan 14/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlere uygulanan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesi ile; davacı tarafından davalı şirkete kasko sigortalı olan ... plakalı araçta 05/09/2013 ve 10/05/2014 tarihinde meydana gelen hasarların davalı şirket tarafından ödenmemesi nedeniyle açılan davada davacının talebinin hasar kasko sigortası genel şartlarına göre teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 14.950,00 TL nin 11.215,46 TL sinin 28.01.2014 tarihinden itibaren, 3.734,54 TL nin de 14.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranı üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Bu kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesinin diğer dava ve işler bakımından da görevli olduğu belirtilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/I maddesinde de, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Ancak, 28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun”un (TKHK) 2. maddesinde Kanun'un kapsamı “bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” şeklinde açıklanmıştır.

Kanun'un “tanımlar” başlıklı 3. maddesinin (l) bendinde ise tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, ..., vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.” biçiminde tanımlanmıştır.

6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83.maddesinde de taraflardan birinin tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasadan sonra açılmasına, 6502 sayılı Yasanın 73/1. maddesindeki düzenlemede belirtildiği üzere, davacı tüketici konumunda olup davalı ... ile aralarında akdedilen ... sözleşmesinin bir tüketici işlemi olması, tüketici işleminden kaynaklanan bu uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi tarafından görülmesi gerektiğinin anlaşılmasına ve görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınması zorunlu bulunmakta olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, davanın HMK 114/1-c maddesi gereğince görevsizlik nedeni ile HMK 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.