Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/1110 K.2016/1287

Asıl dava ve birleşen dava davacısı ... ile Asıl dava ve birleşen dava davalıları ...., ... , ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 02/04/2013 gün ve 2003/479 Esas–2013/175 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili'nin temyiz istemi üzerine Dairemizin 21.10.2015 gün ve 2014/3300 Esas–2015/11003 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ...'nin işleteni olduğu, davalı ... 'ye zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı aracın park halindeki araca çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,000 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplam 32.747,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, ikinci aktüer raporuna göre toplam maddi zararının 74.068,98 TL olarak hesap edildiğini, derdest bulunan asıl dava dosyasında ilk alınan aktüer raporunda hesap edilen toplam 32.747,00 TL zarara göre o davayı ıslah ettiklerini, aradaki fark olark 41.321,75 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bu dava dosyası, asıl dava ile birleşmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile 16.373,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ile davalı ... 'dan tahsiline; birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz üzerine, Dairemiz'in 21.10.2015 gün ve sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu kez davalı .... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maluliyet ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dairemizce verilen 21.10.2015 gün ve 2014/3300 Esas-2015/11003 Karar sayılı bozma kararında; davalı ...Ş. vekili'nin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili'nin karar düzeltme talebi üzerine dosyanın yeniden yapılan incelemesinde;

1-)Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, 6100 Sayılı HMK'nin geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Davaya konu kaza 19.05.2002 tarihinde gerçekleşmiştir. Asıl dava 23.05.2003 tarihinde açılmış maddi tazminata ilişkin ıslah ise 30.11.2007 tarihinde yapılmıştır. Davacının yaralanması nedeni ile olaya 5 yıllık uzamış ceza zamanaşımı süresi uygulanacaktır.

Davacının maluliyetine ilişkin ilk rapor 03.10.2003 tarihli olup, her ne kadar dosya içinde 2011 tarihine kadar çeşitli kurumlardan davacının maluliyetine ilişkin raporlar alınmış maluliyet oranın yükselmiş olduğu görülmüş ise de gelişen bir duruma bağlı maluliyet oranı artışı olmadığı bu nedenle kaza tarihinin 19.05.2002 olması ıslahın ise uzamış ceza zamanaşımı süresinden sonra 30.11.2007 tarihinde yapılmış olması nedeni ile davalı ...Ş. için ıslah edilen maddi tazminat yönünden davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aksine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.