Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/11859 K.2019/5449

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle asıl davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada davacı vekili ile birleşen dosyada davacılar (davacı ... mirasçıları)vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili; davalı ...'un sevk ve idaresindeki aracı ile 31/03/2011 tarihinde müvekkili ...'a çarpmak suretiyle ağır derecede ve vücudunun çeşitli yerlerinde kırıklar oluşturacak şekilde

yaralanmasına neden olduğunu, kazanın davalının aşırı hız ve dikkatsiz araç kullanması sonucunda meydana geldiğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminat (tedavi giderleri, cismani zarar ile iş ve güç kaybı zararları), 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 30.000,00 TL tazminatın, davalı ...nin sorumluluğu dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte maddi tazminatla ve sorumluluk limitiyle, davalı ...'un ise tüm tazminatlardan haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sorumlu olması kaydıyla, davalılardan alınarak müvekkili davacıya verilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Dereli Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/414 esas 2012/13 karar sayılı dosyasında davacı vekili;31/03/2011 tarihinde kendi sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken, davalının aniden yola fırlamasıyla aracını kurtaramayarak davalıya çarptığını, davalıya zarar vermemek için manevra yaptığından kendisinin de araçla dereye yuvarlandığını, bu kaza esnasında yaralandığını ve 8 gün hastanede kaldığını, olay sebebiyle maddi zarara uğradığını yine kazadan dolayı aracını cüzi bir ücrete satmak zorunda kaldığını, bu nedenlerle araç zarar bedeli, hastane masrafları ve yol masrafları için 35.000,00 TL maddi, yaşadığı üzüntü ve elemden dolayı 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’dan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada ve birleşen davada davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dosya bakımından, davanın kısmen kabulü ile, davacı ...’ın 31/03/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sebebiyle uğramış olduğu toplam 25.255,00 TL maddi zararın 10.000,00 TL’sine haksız fiil tarihi olan 31/03/2011 tarihinden itibaren, ıslah ile arttırılan 15.255,00 TL’sine ıslah tarihi olan 11/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı müteveffa ... mirasçılarından, dava tarihi olan 10/08/2011 tarihinden itibaren davalı ... şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline, maddi tazminata ilişkin fazla talebin reddine,

davacının olayda asli kusurlu olduğu dikkate alınarak 2.500,00 TL manevi tazminatın davalı ... mirasçılarından haksız fiil tarihi olan 31/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal

faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminata ilişkin fazla talebin reddine, birleşen dosya bakımından davanın kısmen kabulü ile, davacı ...’un 31/03/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sebebiyle ispatlanmış bir zararı bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddine, davacının olayda tali kusurlu olduğu dikkate alınarak 7.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...’dan haksız fiil tarihi olan 31/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı ... mirasçılarına verilmesine, manevi tazminata ilişkin fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm asıl dosyada davacı vekili ile birleşen dosyada davacılar (davacı ... mirasçıları) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen dosyada davacılar (davacı ... mirasçıları)vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davacı vekili müvekkili ... için 20.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece davacı lehine 2.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve

ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacı için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

3- Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir. O halde, asıl davada, davalı araç maliki/sürücü yönünden faiz başlangıcının asıl ve ıslah edilen kısım yönünden kaza tarihi olarak kabulü gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.