KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/12070 E., 2019/2950 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı borçlu ... hakkında Alanya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/6324 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, davalı borçludan 326.339,00 TL alacaklarının bulunduğunu, dava konusu ... Mah. 159 ada 2 ve 4 no'lu parseller ve ... Köyü 116 Ada 36 no'lu parselleri mal kaçırmak amacı ile 25/12/2009 tarihinde annesi olan diğer davalı ... üzerine aktarıldığını belirterek, davalılar arasındaki.... 159 ada 2 ve 4 parsellerle, ...
Köyü 116 ada 36 parseldeki ... ile annesi ... arasındaki 1/4 miras payının devrine ilişkin tasarrufun 278/1 ve 278/2 gereğince iptali ile taraflarına bu taşınmazlara ilişkin olmak üzere cebri icra yetkisi tanınmasını, taşınmazları dava sırasında devir etmesi halinde aciz vesikasındaki alacaklarının davalı ...'dan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ... ve ... vekili, tapuda yapılan işlemin gerçek bir işlem olup mal kaçırmak amacı taşımadığı gibi ortada bir muvazaanın olmadığını, ...'ın kızı ...'un borçlu olduğunu bilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, dava konusu ... Mahallesi 159 ada 2 parsel, 159 ada 4 parsel ve ... köyü 116 ada 36 parsellerdeki muris ...'dan gelen davalı ...'un miras hissesinin temlikine yönelik tasarrufunun Alanya 2. İcra Dairesinin 2009/6324 sayılı dosya borcuna yetecek ölçüde iptaline, davacıya bu taşınmazlar üzerinde haciz ve satış talep etme yetkisi verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/12070, K. 2019/2950, 13 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama