Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/12239 K.2017/10036

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, 15.10.2011 tarihinde davacı ...'ın da olduğu muris...'in kullandığı... plakalı araç ile davalıların sürücü, işleten ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması ile meydana gelen kazada ...'in öldüğünü belirterek bilirkişi tarafından hesaplanacak destekten yoksun kalma tazminatı ile 25.000’er TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile dava konusu 83.782,51 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen ıslah tarihi olan 09.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacı ...'a verilmesine, diğer maddi tazminat talepleri hususunda talep olmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacılardan ... için 10.000 TL, davacılardan ...,..., ... için ayrı ayrı 8.000‘er TL olmak üzere toplam 34.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 15.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...

Ltd. Şti ile ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... ve ...Ltd. Şti vekili ile davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Müteselsil sorumluluk yasadan kaynaklanan bir sorumluluktur. Borçlar Kanunu'nun "müşterek borçluların mesuliyeti" başlığını taşıyan 142. Maddesinin 1. Fıkrasına göre "alacaklı, müteselsil borçluların cümlesinden veya birinden borcun tamamen veya kısmen edasını istemekte muhtardır.” Aynı maddesinin 2. Fıkrasında ise " borcun edasına kadar bütün borçluların mesuliyetinin devam edeceği" hükme bağlanmıştır.

Yine Borçlar Kanunu'nun 50. maddesinde "birden ziyade kimseler birlikte bir zarar ika ettikleri takdirde müşevvik ile asıl fail ve fer'an methali olanlar, tefrik edilmeksizin müteselsilen mesul olurlar. Hakim bunların birbiri aleyhine rücu hakları olup olmadığını takdir ve icabında bu rücuun şümulünün derecesinin tayin eyler" hükmü açıkça zarara sebebiyet verenler arasındaki kusur oranlarının kendi aralarındaki rücuu durumunda önemli olduğunu vurgulamaktadır.

Açıklanan ilkeler altında somut olaya baktığımızda davacılar vekili desteğin ölümü nedeni ile yoksun kalınan bakiye destek zararının müştereken ve müteselsilen tazmini talebiyle karşı araç sürücüsüne, işletenine ve trafik sigortacısına karşı dava açmıştır. Aynı davacılar tarafından murisin sürücü olduğu aracın trafik sigortacısına karşı ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/228 E. Sayılı dava açılmış poliçie limiti gözetilerek ve %100 kusura göre 200.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/228 E. Sayılı dosyasında aktüer hesabına 283.782,51 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmış, davacılar vekili eldeki davada 09.12.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı... için karar verilmeyen 83.782,51 TL olarak davayı ıslah ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı sürücü ...’in %20 oranında kusurlu olduğu, %40 oranında yol kusurunun olduğu, %40 oranında da muris ...’in kusurlu olduğu belirlenmiştir. Davacı vekili, zararının tamamının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasını talep etmiştir.

Davacı yanın davasını teselsül hükümlerine göre açmasına ve dava dilekçesinde davalı sürücü ...’in %20 oranında kusurlu olduğu, %40 oranında yol kusurunun olduğu, %40 oranında da muris...’in kusurlu olduğunu tespit eden bilirkişi raporuna atıfta bulunarak zararın tamamının davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmesine, müteselsil sorumlulukta kural olarak borçlulardan her birinin borcun tamamından sorumlu olmasına,

kusurun paylaştırıldığı durumlarda zarar görenin isterse tüm zarar sorumluları hakkında dava açabileceği gibi sadece bunlardan birisinden de zararın tamamını isteyebilmesine göre, muris sürücü ...’in %40 kusuru düşüldükten sonra bakiye miktarın tamamından kusuru olan davalıların sorumlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-)Davacılar vekili ıslah dilekçesinde davalı ... şirketi açısından limitle sorumlu olarak destekten yoksun kalma tazminatına hükmedildiği için tekerrüre yol açmaması bakımından davalı ... şirketi yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi talep edilmiş,

yine davacılar vekilinin karar celsesinde alınan beyanında “Bizim bu dosyada talebimiz 83.782,51 TL maddi tazminatın ... için davalılar ... ... dışındaki ikisinden ve manevi tazminatın da ... dışındaki iki davalıdan müteselsilen tahsiline ilişkindir kalan kısımlar yönünden incelemesi yapılan 2. Asliye hukuk mahkemesi dava dosyasında karara bağlandığından başkaca bir talebimiz yoktur.” şeklinde ifade edilmiş olmasına göre, davalı ... şirketi hakkında maddi tazmimat talepleri bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken aleyhe hüküm kurulması hatalıdır.