KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/12672 E., 2019/5031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 12.05.2016 tarih, 2016/İHK-1054 sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili başvuru dilekçesinde, zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan aracın kazasında desteğin öldüğünü açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.
Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.
Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile ... için 138.804,02 TL; ... için 1.692,06 TL, ... için 22.503,92 TL'nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı vekilinin, başvuru sahibi ...yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Uyuşmazlık Hakem Heyeti; başvuru sahibi ...'in talebinin kısmen kabulü ile; ...için 1.692,06 TL, Ayşe Yener için 22.503,92 TL'nin tahsiline karar verdiğine göre; anılan madde uyarınca her bir davacı yönünde karar kesin nitelikte olup olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı vekilinin, başvuru sahibi ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/12672, K. 2019/5031, 18 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama