Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/12907 K.2019/5954

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; 11/01/2014 tarihinde, kaza tarihini kapsar ZMMS poliçesi bulunmayan, davalı ...’in sevk ve idaresinde bulunan aracın, müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak hesaplanacak maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 10/04/2015 tarihli celsede; davalı olan ... açısından davadan feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; yetki itirazlarının bulunduğunu, davacının olayda müterafik kusurunun olup olmadığının araştırılması gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; kazanın meydana gelmesinde kusurunun olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne; 18.733,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hesabından alınarak davacıya ödenmesine, davacı vekilinin, davalı ... yönünden davadan feragati nedeni ile bu kişi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dair verilen karar davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan maluliyet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Feragat, HUMK'nın 91. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 307) belirtildiği üzere iki taraftan birinin (davacının) talep sonucundan vazgeçmesidir. Davasından feragat eden davacı, bununla, dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde istemiş olduğu, haktan kısmen veya tamamen vazgeçmektedir. Davadan feragat, davacının mahkemeye karşı yaptığı tek taraflı bir irade beyanı ile olur ve tamamlanır. Feragatin geçerliliği için, bunun davalı tarafından kabul edilmesine veya feragate muvafakat etmesine gerek yoktur. Feragat sözlü yapılabileceği gibi yazılı olarak da yapılabilir. Ancak feragat beyanının açık olması ve davacının beyanından onun gerçek amacının davadan feragat etmek olduğunun açıkça anlaşılması gerekir.

Somut olayda davacı yan davalılardan sürücü ... hakkındaki tazminat taleplerinden 10.04.2015 tarihli celsede feragat etmiş, bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Zarara sebebiyet veren sürücü, işleten ve ZMSS 818 sayılı BK.'nun 51. maddesi (6098 sayılı TBK. md. 61) gereğince maddi zarardan müteselsilen sorumlu olup, davada davacı tarafından talep olunan maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Davacı yan vekilinin müteselsil borçlulardan birisi hakkındaki davadan ve alacak haklarından feragat etmiş olmasının, 6098 sayılı TBK’nın 166 vd. maddeleri (818 sayılı BK m. 147) çerçevesinde diğer müteselsil borçlu davalıya da sirayet edip etmeyeceği, feragat beyanının bu davalıyı da kapsayıp kapsamadığı hususunun değerlendirilmesi gerekmekte olup, davalı sürücü hakkındaki davadan feragate ve bu feragatin diğer davalı ... bakımından da sonuç doğurup doğurmayacağına ilişkin değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesini teminen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de; davacının maluliyet durumunun belirlenmesi için alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesi gerekirken Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre eksik şekilde düzenlenen maluliyet raporunun hükme esas alınması ve davacının yaralanmasında müterafik kusuru bulunup bulunmadığı araştırılmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.