KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/13134 E., 2017/9570 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalının işleteni ve aynı zamanda sürücüsü olduğu aracın, davacıların çocuğu olan küçük ...'a çarparak ağır şekilde yaralanmasına neden olduğunu, küçüğün özürlü kaldığının anlaşıldığını, okul hayatına devam edemediğini, davacıların tedavi masrafı yaptıklarını, küçüğün desteğinden mahrum kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla küçük ... için 25.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat, davacı baba ... için 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat, davacı anne ... için 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi için maddi tazminat taleplerini küçük ... için 94.907,50 TL'ye, davacı anne ve baba için 49.005,83 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.
Davacı vekili, bozma sonrası son celse 49.005,83 TL'nin yarısının destek, yarısının tedavi gideri olduğunu bildirmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu ve uyulmasına karar verilen bozma kararına göre; davacıların destekten yoksun kalmaya ilişkin maddi tazminat istemlerinin reddine davacıların diğer maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile; 765,20 TL gidiş geliş ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine; küçük ... için 25.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/13134, K. 2017/9570, 25 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama