Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/13186 K.2019/6274

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili.

20.03.2013 günü karşıdan karşıya geçmeye çalışan müteveffa ... 'nın, sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen tırın (çekicinin) çarpması sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda vefat ettiğini, trafik kazasına sebebiyet veren çekicinin olay yerinden hızla uzaklaştığını ve sürücünün tespit edilemediğini, bu durumda 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ve ilgili mevzuat gereği Güvence Hesabı’nın sorumluluğunun doğduğunu, murisin ölümü nedeniyle davacıların destekten yoksun kaldıklarını, müteveffanın kanuni mirasçılarının, annesi ..., kız kardeşleri ... ve ... ve erkek kardeşi ... olduğunu belirterek,

fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve ıslahla açılan davanın kabulü ile 1.000,00 TL'nin dava tarihinden, 1.684,21 TL'nin ise ıslah tarihi olan 07.03.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda ölümden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir. Hakim, tarafların her bir talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermek durumundadır.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ise ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, davacı vekili tarafından müteveffanın annesi ... kardeşleri ... ,... ve ... yönünden ayrı ayrı destekten yoksunluk zararı oluştuğu ileri sürülerek maddi tazminat talep edilmiş, 17.02.2016 tarihli aktüer bilirkişi raporunda, kardeşlerin evli ve yetişkin olmaları nedeni ile destek zararlarının olamayacağı kanaati ile destek zararı hesaplanmamış, mahkemece karar gerekçesinde; "Destekten yoksun kalan ...’nın nihai ve gerçek maddi zararının 2.684,21 TL olduğu belirlenmiştir" denilmiş, ancak hüküm fıkrasında, davanın kabulüne denilerek sadece davacı anne ... hakkında hüküm kurulmuş olup, diğer davacı kardeşler hakkındaki talepler yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davacı taraf önce Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2014/75 esas sayılı dosyası ile dava açmış, mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi üzerine dosya İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmiştir. Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/75 esas, 2014/95 karar sayılı ilamının 2.bendinde “Harç ve yargılama giderlerinin görevli ve yetkili mahkemece esas hükümle birlikte değerlendirilmesine” karar vermiştir.

Görevsizlik veya yetkisizlik kararının kesinleşme tarihinden itibaren iki hafta içinde taraflardan birinin kararı veren mahkemeye başvurarak dosyanın görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiğine ilişkin 6100 sayılı HMK.'nun 20/1 maddesi ile HMK.'nun 331/2. maddesi gereğince, görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya başka bir mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkemenin hükmedeceği, davaya başka bir mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkemenin dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum edeceği,

belirtilmiştir. Açıklanan ilkelere göre mahkemece yetkisizlik kararı verilen ilk dava yönünden de yargılama giderleri ile ilgili karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.