Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/1321 K.2016/5807

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ....'ye ZMMS ile sigortalı, davalı ...'na ait ve diğer davalı ...’nun sevk ve idaresindeki aracın davacıya ait araca çarpması sonucu hasar gördüğünü, belirterek şimdilik 12.000 TL değer kaybının tüm davalılardan müteselsilen, 9.000 TL araç yoksunluk bedelinin ise sigortacı dışındaki davalılardan müteselsilen, tahsilini talep etmektedir.

Davalı .... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davalı .... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, 21.000 TL değer kaybı ve 2.000 TL araç yoksunluk tazminatı toplamı olan 23.000 TL'nin 02/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-1086 sayılı HUMK'nın 388 ve 389. maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nın karşılık 297/1-2.maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtayın hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hüküm bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, davacı vekili 10.04.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında davalı ... hakkındaki davayı atiye bıraktıkları beyanında bulunarak beyanını imzalamıştır. Mahkemece davalı ... şirketine bu konuda muvafakati olup olmadığı yönünde beyanda bulunmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmiş davalı ... mahkemeye sunmuş olduğu yazılı beyanda davacı tarafın davayı geri almasına muvafakat etmememekle birlikte davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Kararın gerekçe kısmında “davalı ... yönünden muvafakat beyanının yanlış hatırlanması üzerine açılmamış sayılması kararı verildiği” denilmektedir. Hüküm kısmında davalı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün gerekçesi ile kısa karar uyumlu olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.04.1992 gün, 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın aracın yaşı, hasar durumu ve piyasa koşullarına göre genel bir niteleme yapılarak sağlanmıştır. Değer kaybı konusunda genel bir değerlendirme ile değer kaybının tespit olunduğu bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybının yeniden hesaplanması konusunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.