Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/13893 K.2017/6754

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı ve davalı şirkete ait...Plaka sayılı aracın 14.12.2014 tarihinde sürücü .....'ın sevk ve idaresinde iken damperin açık kalması nedeniyle Emniyet Müdürlüğü'ne ait ....

(Plaka Tanıma Sistemi) sistemine çarpması ve ait oldukları demir direklerden koparması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, bu kazanın oluşumunda sigortalı araç sürcüsünün 2918 Sayılı KTK'nun 47/1-D maddesindeki trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak ve zorunluluk veya yükümlülüklere uymamak kuralını ihlal ettiği ve araçta ...Plakalı yarı römork olduğunun tespit edildiğini, ....

İl Emniyet Müdürlüğü'nce 17.12.2014 tarihli yazı ile meydana gelen hasarın müvekkili sigorta şirketince karşılanmasının istenildiğini ve 53.600,00 TL hasar ödemesi yapıldığını, ancak yasal düzenleme ve trafik sigortası genel şartları işleten ve eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin ağır kusuru sebebi ile meydana gelen hasarlarda sigortacının sigortalısına rücu edebileceğini düzenlediğini, araçta bulunan damperin açık kalması sonucu meydana gelen kazada davalı şirkete ait araç sürcüsünün ağır kusurlu olduğunu.... plakalı yarı römorkunda araçta olmasının da kaza sebeplerinden biri olduğunu, aracın yükünün arttığını,

damperin açık kalmasına sebebiyet verdiğini, aracın ağır yük ve aşırı yükseklik sebebi ile...'ye çarptığını ve hasar meydana geldiğini belirterek, davanın kabulü ile fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 53.600,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuen tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın damperinin açık kalmasının söz konusu olmadığını,...Plakalı araç seyir halindeyken şoför....'ın hiçbir müdahalesi bulunmadığı halde teknik bir sebepten dolayı kendiliğinden aracın damperinin kalkmasının söz konusu olduğunu, şoförün hiçbir kural hatası olmadığını, olay sebebiyle gerek şoför gerekse müvekkili şirkete hiçbir trafik cezası tanzim ve tebliğ edilmediğini, eğer 47/1-d maddesine muhalefetin söz konusu olması halinde bunun müeyyidesinin de uygulanması gerektiğini, eylemin yasalarımızda suç olarak tanımlanmamasına rağmen idari para cezasına konu eylem sınırında olduğunu,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10/12/2003 tarih 2003/11-756 E. 2003/743 K. Sayılı emsal kararında ağır kusur kavramı ve trafik sigortası genel şartları B.4-a maddesi ile ilişkisi açıklandığını, araçların Yüklenmesine İlişkin Ölçü ve Usuller ile Tartı ve Boyut Ölçüm Toleransları Hakkında Yönetmelik hükümlerine aykırılığın söz konusu olmadığını, aracın kaza anında boş olduğunu, herhangi bir yük taşımadığını, dolayısıyla yüklemeye ilişkin bir kural ihlalinin olmadığını, araçların muayenelerinin zamanında yapıldığını, Trafik Sigortası Genel Şartlarının 4/E (Aşırı yüklü veya yüksek araç kullanma) maddesi ihlalinin söz konusu olmadığını,

davacı tarafın talep ettiği bedelin ödeme tarihinden itibaren ticari faizini talep ettiğini, ancak faizin başlangıcı açısından ödeme tarihi değil ancak temerrüt tarihi faizin başlangıç tarihi olabileceğini,ancak olayda temerrüt faizini kabul etmediğini, çünkü rücu hakkının trafik sigortası genel şartları hükümlerine göre doğması için olayda ağır kusur şartının gerçekleşmesi gerektiğini, sorumluluğun ağır kusur kapsamında kalıp kalmadığının tespitinin ancak yargı kararı ile mümkün olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı şirkete ait...Plakalı aracın dava dışı sürücüsü ...'ın kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu, ağır kusurun tam kusur ve asli kusurdan farklı bir kavram olduğu, ağır kusurun daha çok yasanın emredici hükümlerine aykırı davranış ile aracın sevk ve idaresini ifade etmekte olup, ehliyetsiz, alkollü, teknik şartalara uygun olmayan araç kullanımı gibi somut durumların değerlendirilmesi ile ortaya çıkabilecek bir husus olduğu somut olayda araç damperinin açık unutulmasının söz konusu olmadığı, zira aracın fabrika sahasındaki engellere takılmadan ilerlediği, aracın seyir esnasında açıldığı, bunun araçtaki teknik bir yetersizlikten ya da

arızadan kaynaklandığı, trafik kurallarının kusur ile ihlali niteliğinde olmadığı anlaşıldığından meydana gelen olayın davalının gerekli teknik önlemleri almaması nedeniyle ağır kusur kapsamında değerlendirilerek davanın sorumlu olduğu ve 49.250,00 TL hasarın tespit edildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile; 49.250,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.a maddesinde; tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise, sigortacının sigortalısına rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Daire’nin yerleşmiş uygulamalarına göre; Genel Şartların bu maddesinde “tam kusur”dan değil, “kasıt” veya “ağır kusur”dan söz edilmekte olup, ağır kusur kavramının kasta yakın bir kusurun varlığını ifade ettiği kabul edilmektedir.

Somut olayda araç damperinin açık unutulmasının söz konusu olmadığı, aracın fabrika sahasındaki engellere takılmadan ilerlediği, aracın seyir esnasında açıldığı, bunun araçtaki teknik bir yetersizlikten ya da arızadan kaynaklandığı, trafik kurallarının kusur ile ihlali niteliğinde olmadığı mahkemenin de kabulündedir. Meydana gelen olayın (damperin seyir esnasında açılması) davalının gerekli teknik önlemleri almaması nedeniyle ağır kusur kapsamında değerlendirilerek davanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi H.G.K ve Dairemizin uygulamalarıyla örtüşmemektedir. Bu nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmek gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.