Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/13998 K.2019/6568

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R- nedeniyle 15.000,00 TL efor tazminatından müteşekkil 35.000,00 TL maddi, eşin ölümü nedeniyle 15.000,00 TL ve yaralanma ile tedavi süresince çekilen elemler için de 5.000,00 TL manevi tazminattan müteşekkil 20.000,00 TL manevi tazminat, ölenin oğlu ... için 5.000,00 TL destekten yoksunluk, ekonomik ve sosyal geleceğini önemli ölçüde olumsuz etkileyen "çehrede sabit eser" nedeniyle de 15.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi tazminat, annenin ölümü nedeniyle de müteveffanın kızı ... ve oğulları ... ve ... için ayrı ayrı 7.000,00 TL manevi tazminattan toplam 21.000,00 TL manevi tazminat olmak

üzere 55.000,00 TL maddi ve 41.000,00 TL manevi tazminat taleplerinden müteşekkil toplam 96.000,00 TL'nin maddi tazminat kalemleri bakımından tüm davalılardan ortaklaşa ve zincirleme olarak, manevi tazminat kalemleri bakımından ise davalı ...'ndan kaza tarihinden başlayarak işlemiş ve işleyecek avans faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte alınarak davacılara ödenmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davacılardan ...'in maddi manevi tazminat davası bu dosyadan tefrik edilmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak davacı ...'in maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile kısmen reddi ile 1.330,50 TL'si geçici iş görmezlik, 21.676,22 TL'si kalıcı maluliyet toplam 23.006,72 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve ...'e verilmesine, davalı ... yönünden dava tarihinden gerçek kişi davalı için olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine fazlaya ilişkin talebin reddine, 7.617,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve davacı ...'e verilmesine,

davalı ... yönünden dava tarihinden gerçek kişi davalı için olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine fazlaya ilişkin talebin reddine, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/10/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan tahsili ile davacı eş ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/10/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan tahsili ile davacı ...'a verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/10/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde davacılardan ...'in kendi yaralanmasından dolayı 5.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu olumsuz hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

3-Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir.

Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocuksuz durumda destek, desteğin gelirini eşi ile ortak paylaşacağı varsayımına dayalı olarak, gelirden desteğin %50 ve eşin %50 pay alacağı kabul edilmektedir.

Çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda ise destek gelirden eşi ile birlikte 2’şer pay alırken çocuklara birer pay verileceği, yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocukların her birine 1’er pay, ana ve babaya 1’er pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Çocukların sayısı arttıkça hem desteğe ayrılan pay, hem de eş ve çocuklar ile ana ve babaya ayrılacak paylar düşecektir.

Çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılacak, anne ve babaya verilmeyecektir. Böylece geriye kalan eş ve çocukların payları ile desteğin payı artacaktır. Bu pay esası Türk aile sistemine çok uygun düşmektedir.

Çünkü Türk aile sisteminde desteğin geliri aile bireyleri tarafından birlikte paylaşılmakta, aile bireyleri arttıkça gelirden alınacak pay düşmekte, aile bireyi azaldıkça da gelirden alınacak pay yükselecektir.

Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay, eşe 2 pay esasına göre %50 pay desteğe, %50 pay eşe verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, Dairemizce yukarıda belirtilen pay esasına göre destek ve eşine 2 şer pay, çocuk ...'a 1 pay verilmek suretiyle pay dağılımının; desteğe %40, eşe %40, çocuğa %20 şeklinde olması ve çocuk ... 'ın destekten çıkmasından sonra desteğe %50, yeniden evlendiği tarihe kadar eşe %50 şeklinde olması gerekirken, davacı eşe %40, çocuğa %15 şeklindeki pay dağılımı doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece; Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda ifade olunan destek payları esas

alınmak suretiyle, davacıların talep edebileceği destek tazminatı miktarının belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.