KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/14866 E., 2018/3868 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı idari yargının görevli olması nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait aracın yolda bulunan rogar kapağına çarpmak suretiyle kazaya karıştığını, trafik kazası tespit tutanağında da belirlendiği üzere, kazaya önlem alınmadan ve ikaz levhası bulunmadan bırakılan rogar kapağının neden olduğu, sorumluluğun ve kusurun davalı idarede olduğu, kaza sonucu araçta hasar ve değer kaybı oluştuğunu belirterek 10.000,00 TL araç değer kaybı ve 2.000,00 TL kazanç kaybının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargının alanına girdiğini bu nedenle görevsizlik verilmesi gerektiğini, kazanın organize sanayi bölgesinde olduğunu, bu nedenle husumetten reddi gerektiğini, kusuru ve hasarı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece idari yargının görevli olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki belgelere kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve olayın oluş şekline göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı lehine vekalet ücreti takdiri doğru olmakla birlikte tek vekalet ücretine hükmolunması gerekirken hüküm fıkrasının (3) ve (4). bentlerinde iki defa davalı lehine vekalet ücretine hükmolunması doğru olmayıp bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/14866, K. 2018/3868, 5 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama