Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/16411 K.2017/8082

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu olay tarihinde ...'ın maliki, diğer davalı ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı aracın müvekkiline ait ... plakalı araca çarpması sonucu kaza meydana geldiğini, iş bu kazada davalı tarafın kusurlu olduğunu, davalı araç sürücüsünün asli kusurlu olarak sebebiyet vermiş olduğu kazada müvekkilinin aracında oluşan maddi hasar, araçların kasko ve/veya zorunlu mali mesuliyet ... poliçesince karşılanmak üzere giderildiğini,

anılan bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 17.12.2013 tarihinde kaza nedeniyle... plakalı araçta oluşan 14.060,00 TL'lik değer kaybı alacağının ve kaza tarihinden itibaren değer kaybı alacağına işleyecek yasal faizin davalılardan tahsili ile davalı adına kayıtlı olan 34 BU 3194 plakalı aracın kaydına üçüncü kişilere devrinin önlenmesi bakımından ihtiyati tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

25/12/2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 23.181,38 TL'ye artırmıştır.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; araçta değer kaybından dolayı tazminat davasının dinlenmesi için daha önce aracın herhangi bir kazaya karışmamış olması ilk ve temel şart olup davacıya ait aracın tramer kayıtlarının incelenmesi ve aracın başkaca kazalara karışıp karışmadığının tespit edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; açılan davanın kabulü ile, toplamda 23.181,38 TL'nin 14.060,00 TL'sinin kaza tarihinden itibaren (17.12.2013) işleyecek yasal faiziyle birlikte 9.121,38 TL'sinin ıslah tarihi olan 29.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan araç değer kaybı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybı istenmiştir.Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda 23.181,38 TL değer kaybı tazminatına hükmolunmuştur. Ancak davacı aracının dava konusu kazadan önceki tarihlere ilişkin (29.06.2014 ve 01.10.2014 tarihli) iki ayrı hasarının daha bulunduğu davalı ... şirketi tarafından bildirilmiş olmasına rağmen, bu hususları da irdeleyerek araç değer kaybı hesabı yapılması yönünde bir inceleme yapılmadığı görülmektedir. Eksik inceleme ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, öncelikli olarak davacı aracının 08/11/2012 tarihinde karıştığı kaza, dava konusu kaza tarihi olan 17/12/2013 tarihinden önce karıştığı kazalar varsa bunların da araştırılarak; oluşan eski hasarları konusunda, davacı aracının kazaya karıştığı karşı araçların zorunlu trafik sigortacıları ile davacı aracının kaskosunu yapan şirketten hasar dosyalarının getirtilmesi gerekmektedir.

Anılan hasarlara ilişkin kayıt ve belgeler getirtildikten sonra, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınması ya da araç değer kaybı konusunda hesap yapmaya ehil, İTÜ veya ... Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek hasar konularında uzman bilirkişi (makina mühendisi) veya bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamına göre; davacı aracının daha önceki tarihlerde karıştığı kazalar nedeniyle eski hasarının bulunduğu da gözetilerek,

bu hasarların derecesi, aracın modeli, markası, kaza tarihindeki yaşı, kilometresi, hasarının nitelik ve niceliği vs. gibi hususlara göre, kaza tarihi itibariyle serbest piyasadaki 2. el piyasa rayiç değeri ile aracın hasarı onarıldıktan sonraki haline göre serbest piyasadaki 2. el piyasa değeri arasında fark olup olmayacağı belirlenerek bu hususlarda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.