Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/1692 K.2019/231

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davalı vekili ve birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, davacı ...'nin eşi diğer davacıların babası olan ... 17/07/2009 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması neticesi olay yerinde vefat ettiğini, davacıların kaza nedeniyle ömür boyu destekten yoksun kaldıkları gibi manevi olarak da ağır üzüntü ve kedere maruz kaldıklarını belirterek çocuklar için 15.000,00'er, anne için 25.000,00 TL manevi, çocuklar için 100.000,00'er, anne için 70.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalıya ait ZMMS poliçesiyle sigortalı ... plakalı araç ile ...'ya çarpması neticesi ...'nın vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını, kaza neticesinde davalı şirket tarafından 19.081,27 TL ödeme yapıldığını, mahkememizin 2011/339 esas sayılı dosyasında sürücü hakkında maddi manevi tazminat davası açılıp rapor alındığını belirterek, bilirkişinin raporu doğrultusunda bakiye 63.183,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 55.563,58 TL, davacı ... için 2.683,16 TL, davacı ... için 4.937,16 TL olmak üzere toplam 63.183,90 TL destekten yoksun kalma tazminatın kaza tarihi olan 17.07.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte birleşen mahkememizin 2015/200 Esas sayılı dosyasında verilen kararla tahsilde tekerrür olmayacak şekilde davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için 6.000,00 TL, davacı ... için 3.000,00 TL, davacı ... için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17.07.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen mahkememizin 2015/200 esas sayılı dosyası yönünden davanın kabulü ile davacı ... için 55.563,58 TL, davacı ... için 2.683,16 TL, davacı ... için 4.937,16 TL olmak üzere toplam 63.183,90 TL destekten yoksun kalma tazminatın dava tarihi olan 19.06.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte mahkememizin 2011/339 Esas sayılı dosyasında verilen kararla tahsilde tekerrür olmayacak şekilde davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; hüküm, asıl davalı vekili ve birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,asıl davalı vekili ve birleşen davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 26.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda; davacı eş ...'nin rapor tarihindeki 38 yaşı ile 18 yaşından küçük iki çocuğu bulunduğu gerekçesiyle evlenme ihtimali bulunmadığı kabul edilerek, hesaplanan tazminattan evlenme ihtimali indirimi yapılmadığı görülmektedir.

Vefat edenin bakımından yararlanan eşin, yeniden evlenmesi veya fiili olarak bakım ihtiyacını karşılar biçimde birliktelik yaşaması halinde bakım ihtiyacının sona erdiği ve

yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olacağı dikkate alınarak, hayatta kalan eşin desteklik süresi içerisinde yeniden evlenme ihtimalinin belirlenmesi gerekir. Bu bağlamda, eşin yaşı, 18 yaşından küçük çocuk sayısı, sağlığı, görünümü, ekonomik durumu gibi etkenler değerlendirilerek bu belirlemenin yapılması gerekir.

Dairemiz'in yerleşmiş içtihatları gereği; evlenme ihtimali oranları belirlenirken, destek gören eşin kaza tarihindeki yaşına göre, ... Evlenme İhtimali Tablosu'ndaki belirlemelerin esas alınması gerekmektedir. Hükme esas alınan raporda; 12.12.1977 doğumlu, davaya konu kaza tarihinde 31 ve hesap tarihinde 38 yaşında olan davacı eş ...'nin kaza tarihindeki yaşı yerine rapor tarihindeki yaşının esas alınması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece; davacı eş ...'nin kaza tarihindeki yaşı ve 18 yaşından küçük iki çocuğunun bulunduğu dikkate alınıp ... Tablosu'na göre evlenme ihtimali oranının belirlenmesi ve tazminattan bu nedenle indirim yapılması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.