Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/17877 K.2019/7358

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili; davalı ...'in malik ve sürücüsü olduğu araç ile davacıların çocukları ...'a çarpmak suretiyle dişlerinden yaralanmasına sebebiyet verdiğini ve bu sebeple küçük ... ve ailesinin maddi ve manevi olarak zarara uğradığını beyanla, 500,00 TL maddi ve davacı ... için 15.000,00 TL, diğer davacılar için 7.500,00'er TL olmak üzere toplamda 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre maddi tazminat davasının kabulü ile 500,00 TL maddi tazminatın davalı ... açısından olay tarihi olan 16/04/2012 tarihinden itibaren, davalı ...Ş (poliçe limitleriyle sınırlı kalmak kaydıyla) açısından dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütelselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, manevi tazminat davalarının ise kısmen kabulü ile davacılar ... için 1.500,00 TL, ... ve ... için 750,00'er TL'nin davalı ... ...'den olay tarihi olan 16/04/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekilinin hükmolunan maddi, davalı ... vekilinin ise maddi ve manevi tazminatlara ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.180,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davacılar lehine, davalı ... aleyhine hükmolunan maddi tazminatın 500,00TL, davalı ... aleyhine hükmolunan manevi tazminatların ise; davacı ... için 1.500,00 TL, ... ve ... için 750,00'er TL olduğu görülmektedir. Karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davacılar lehine, davalı ... aleyhine hüküm altına alınan maddi tazminat ile davalı ... aleyhine hükmolunan manevi tazminatlar kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davacılar vekilinin davacılar lehine hüküm altına alınan maddi tazminata, davalı ...'in ise aleyhine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlara ilişkin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'nin 3/2 maddesinde; "müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur" düzenlemesi yer almasına rağmen, kısmen kabul-kısmen reddine karar verilen manevi tazminat yönünden davalılar yararına ayrı ayrı 1.800,00'er TL vekalet ücretine, davacı lehine ise 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Eldeki dosyada ise, davacılar vekilinin dava dilekçesinde davalı ... AŞ yönünden manevi tazminat talebi bulunmadığı ayrıca; mahkemece her iki davalı yönünden de kısmen red sebebinin aynı olduğu gözetilmeksizin anılan tarife hükümleri gereği reddedilen manevi tazminat yönünden yalnızca davalı ... yararına vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.