Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/20250 K.2019/8454

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... Süt Ürn. Gıda Tar.Hay.Turz.San. ve Tic. Ltd.Şti. adına kayıtlı, davacı şirkete kasko sigortalı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan aracın davalının velayetindeki küçük ... 'a çarpması ile sonuçlanan yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, sigortalı araçta meydana gelen hasar nedeniyle alacaklı şirket tarafından kasko teminatı kapsamında 12/08/2014 tarihinde sigortalısına 13.006,99 TL ödediğini,

ödenen tazminat tutarı üzerinden ...'ın %50 kusuruna isabet eden 6.503,50 TL.sinin alacaklı şirketin TTK md. 1472 vd. hükümleri gereği haiz olduğu yasal halefiyete binaen ödeme tarihinden itibren işleyecek yasal faizi ile birlikte hasarın sorumlusu ...'ın yaş küçüklüğü nedeniyle velayetine sahip olan anne-babasından TMK md. 369 gereği müştereken ve müteselsilen tahsili için Susurluk İcra Müdürlüğünün 2014/942 sayılı dosyası ile ilamsız icra yoluyla takibe geçildiğini, ancak borçlulardan ...'ın itirazı üzerine takibin kendisi yönünden durdurulmasına neden olduğunu beyan ederek,

davalı tarafından icra takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin aynen devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalının Susurluk İcra Müdürlüğü'nün 2014/942 sayılı takibine vaki itirazının kısmen iptali ile 6.503,49 TL ana para, taleple bağlı kalınarak 200,45 TL işlemiş faiz olmak

üzere toplam 6.703,94 TL üzerinden devamına, ana paraya takip tarihinden itibaren faiz işletilmesine, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava yaralamalı ve maddi hasarlı kaza nedeniyle sigortacının açtığı rücuen tazminat davasıdır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13.maddesine göre "(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7'nci maddenin ikinci fıkrası, 9'uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10'uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." Madde nispi vekalet ücretini düzenlemekte ise de maddenin ikinci fıkrasındaki hüküm maktu vekalet ücretinde de uygulanmalıdır. Aksi durum hakkaniyet ilkesine aykırı olur.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde davanın değerini 6.703,95 TL olarak belirtmiş, yerel Mahkemece 6.503,49 TL ana para ve 200,45 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.703,94 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olup, davalı yönünden reddedilen kısım 200,46 TL olduğundan, AAÜT 13/2.maddesi gereği 200,46 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.