Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/20255 K.2019/6456

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Yasa'ya dayalı tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Ramazan hakkında 6183 sayılı Yasa gereğince takip yaptıklarını, takibin sonuçsuz kaldığını, borçlunun dava konusu 1331-1490-5767 ve 5780 nolu parselleri davalı kardeşi Mustafa‘ya 09.08.2007 tarihinde sattığını, onun da 1490 parseli daha sonra davalı ...’ye sattığını belirterek, davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 1331-1490-5767 ve 5780 nolu 4 parselin borçlunun ½ hissesini düşük bedel ile davalı kardeşi Mustafa'ya sattığından 6183 sayılı Yasa’nın 28/i maddesi gereğince iptali ancak 1490 nolu parselin bir başkasına satıldığı ve satışın muvazaalı olduğu ispatlanmadığından bahisle 1490 nolu parselle ilgili davanın reddine, ...,...,... nolu parsellerle ilgili davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasa'nın 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Anılan Yasanın 30. maddesine göre "Borçlunun malı bulunmadığı veya borca yetmediği takdirde amme alacağının bir kısmının veya tamamının tahsiline imkan bırakmamak

maksadiyle borçlu tarafından yapılan bir taraflı muamelelerle borçlunun maksadını bilen veya bilmesi lazımgelen kimselerle yapılan bütün muameleler tarihleri ne olursa olsun hükümsüzdür. “

Somut olayda davanın reddine karar verilen 1490 nolu parsel davalı ... tarafından 24.11.2009 tarihinde davalı ...'ye devredilmiştir. Dosya içeriğinden davalı ... ile borçlunun, dava konusu taşınmazın bulunduğu İney köyü nüfusuna kayıtlı olup aynı yerde oturmaktadırlar. Davalı ... duruşma sırasında verdiği beyanında borçlu ile uzaktan akraba olduğunu da belirtmiştir. Bu durumda davalı dördüncü kişi Nurdane’nin borçlunun mali durumunu bilen veya bilmesi lazım gelen kişilerden olduğu anlaşıldığından bu davalının satın aldığı 1490 nolu parsel yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.