Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/2183 K.2019/1006

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 5.2.2019 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 24/04/2010 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu ve davalı ... şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı araç sürücüsünün asli kusuru ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve daimi malul kaldığını, davalı ... şirketince 60.114,00 TL tutarında iş göremezlik tazminatının ödendiğini ancak yapılan ödemenin gerçek maddi zararı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, 19/08/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 93.755,93 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacıya yapılan 60.114,00 TL ödeme ile davacının başkaca bir zararının kalmadığını, davacının kask takmadan ehliyetsiz sürücünün aracına binmekle müterafik kusurlu olduğunu ve hatır taşıması hususunun da değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 93.755,93 TL tazminatın 24/10/2012 tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, davacının kaza nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı hususunda, yukarıda belirlenen kriterlere uygun şekilde bir rapor alınmamış, İskenderun Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 02.06.2011 tarihli Sağlık Kurulu Raporu (Trakeostomoli ve konuşma bozuluğu %46) hükme esas alınmıştır. Kaza, 24/04/2010 tarihinde gerçekleşmiş olup, maluliyet oranının tespiti açısından Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği yürürlüktedir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, trafik kazası nedeniyle işgücü kaybı oranının kesin olarak belirlenmesi için kaza tarihinde yürürlükte bulunan söz konusu Yönetmelik hükümlerine göre Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’ndan veya Üniversitelerin Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'ndan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı vekili, tüm yargılama boyunca davacının, sigortalı araçta hatır için taşındığı savunmasında bulunarak bu sebeple tazminatta indirim yapılmasını talep etmiştir. Mahkemenin ise, davalının bu savunması ile ilgili olarak herhangi bir değerlendirme yapmaksızın, bilirkişi raporuyla saptanan miktar üzerinden tazminata hükmettiği görülmektedir.

Kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun "tazminatın tayini" başlıklı 43.maddesinde (6098 sayılı TBK'nun 51. md.); hakimin, tazminatın kapsamını, durumun gereğine ve özellikle kusurun ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; "tazminatın tenkisi" başlıklı 44. maddesinde (TBK'nun 52. md.) ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olduğu yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırdığı takdirde hakimin, tazminatı indirebileceği veya tamamen kaldırabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda; ceza dosyasında alınan beyanlardan, davacının sigortalı araçta yolcu olduğu, araç sürücüsü olan Hasan Poyraz ile davacının arkadaş oldukları, davacının arkadaşı olan sürücünün aracında yolculuk ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda tazminattan hatır taşıması nedeniyle indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi, indirim yapıldığı (%20 oranında) ya da yapılmadığı takdirde bunun gerekçelendirilmesi gerekirken, davalı vekilinin hatır taşıması savunması konusunda hiçbir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi doğru değildir.