Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/2500 K.2018/11861

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; dava konusu 24.06.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle müvekkilinin eşi, çocuklarının babası ...'ın vefat ettiğini, bu kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsü ... 'in kusurlu olduğunun kaza yeri terk bildirim tutanağı, ilgili ceza dosyası ve tanık beyanları ile sabit olduğunu, müteveffanın bu kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını, kazaya sebebiyet veren aracın davalı şirket bünyesinde 18.08.2008-18.08.2009 vadeli ... poliçe nolu Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalı şirketin müvekkilin murisi ...'ın vefatı sebebiyle meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu,

davaya konu trafik kazasında kusurlu sürücü ... ve sigorta şirketi tarafından davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını belirtmiş, sonuç olarak, davanın kabulü ile 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili sigorta şirketinin... plakalı aracı 18/08/2008 tarihinden başlayarak 1 yıl süre ile trafik poliçesi ile sigortaladığını, sorumluluklarının sigortalılarının kusuru oranında olmak üzere bedeni zararlarda azami 125.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, dava konusu alacak talebinin zamanaşımına uğradığını, dava konusu 24/06/2009 tarihli kaza sonrasında hastaneye kaldırılan davacı murisinin yapılan tedavi, tetkik ve incelemeler sonucu 03/07/2009 tarihinde taburcu edildiğini, herhangi bir hayati tehlikesi olmayan davacı murisinin hastaneden taburcu edildikten sonra 11/08/2009 tarihinde vefat ettiğini, kaza

ile ölüm arasında illiyet bağı kurulabilmesinin mümkün olmadığını, davacının faiz başlangıcına ilişkin taleplerinin kabul edilemeyeceğini belirtmiş, sonuç olarak davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve ıslahla talep edilen davanın kabulü ile 52.709,80 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destek tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda 24.06.2009 tarihli genel adli muayene raporunda; desteğin hayati tehlike geçirmeksizin yaralandığı, genel durumunun iyi, bilincinin açık, sağ tibia ucu kırık şüphesi olduğu ve geçici durum bildiren rapor olduğu belirtilmiştir. 24.06.2009 tarihinde meydana gelen kaza sonrasında hastaneye kaldırılan müteveffa ..., yapılan tedavi, tetkik ve incelemeler doğrultusunda 03.07.2009 tarihinde taburcu edilmiştir.

Zira bu konuya ilişkin uzman doktor tarafından tanzim edilen ve dosyada mübrez 2.358.240 işlem numaralı Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Uygulama ve Araştırma Hastanesinin Yatan Hasta Bilgi Formu’nun (Epikriz Raporu) günlük notlar başlıklı bölümünde, “Sağ tibia kırığı nedeni ile 29.06.2009 da opere edilmiş, 03.07.2009 tarihinde pansumanı yapılan ve problem izlenmeyen hastanın önerilerle taburcusuna karar verildi.” şeklinde yer alan ibareden de hastanın kaza sonucunda iyileşip taburcu edildiği anlaşılmaktadır.

Müteveffa ...’a ait olan ölüm belgesinde, ölüm nedeni olarak “evde düşme” ibaresi yer almakta ve ölüm şeklinin trafik kazası değil, doğal ölüm şekli olduğu ifade edilmektedir.

Bu durumda dava dosyasında mevcut olan bu raporlar da değerlendirilerek, 03.07.2009 tarihinde taburcu olduktan yalaşık bir buçuk ay sonra, 11.08.2009 tarihinde ...’ın vefatı ile söz konusu kaza arasında uygun illiyet bağı olup olmadığının tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, davalı vekilinin itirazları doğrultusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.