Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/2801 K.2018/11798

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Kooperatifi Başkanlığı vekili ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının sahibi olduğu araç ile davalı ...'ın kullandığı davalı ...

Kooperatifine ait aracın karıştığı çift taraflı kazada, davacının aracını eşinin kullandığını, davacının da çocukları ile araçta olduğunu, kaza sonrası müvekkilinin aracının ciddi şekilde zarar gördüğünü, müvekkili ve ailesinin hafif yaralanıp tedavi altına alındıklarını, kaza sonrası müvekkiline ait aracın değer kaybına uğradığını, aracı çekmek için 500,00 TL para harcadığını, aracın değerinin 17.000,00 TL olduğunu, müvekkilinin trafik sigortasından 5.000,00 TL aldığını, aracı da hasarlı haliyle 6.300,00 TL'ye sattığını, böylece nüvekkilinin 5.700,00 TL değer kaybı ve 500,00 TL masrafla birlikte 6.200,00 TL maddi zararı olduğunu,

ayrıca kaza sonucu oluşan korku ve üzüntü ile müvekkilinin uzun süre rahat uyuyamadığını, arabaya binmekten korktuğunu, manen zarar gördüğünü belirterek 6.200,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Süt Kooperatifi vekili, kusurun davacı araç sürücüsünde olduğunu, davacının aracın değerine ilişkin

beyanlarını ve zarar hesaplamalarını kabul etmediklerini, sigorta şirketinden 5.000,00 TL alıp ibra ettiklerini, sigorta şirketinin ibrasının müvekkilin ibrası anlamına geldiğini, davacının kaza sırasında yaralanmadığını, manevi tazminat isteminin haksız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 3.897,25 TL maddi ve 750,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Kooperatifi Başkanlığı vekili ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacı lehine hükmedilen 750,00 TL maddi tazminata ve bu tazminat yönünden belirlenen vekalet ücretine dair karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... Kooperatifi Başkanlığı vekili ve davalı ...'in davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Kooperatifi Başkanlığı vekili ve davalı ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının da reddi ile kararın onanması gerekmiştir.