KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/2840 E., 2017/1815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
. Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabülüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, 07/05/2012 tarihinde davalı ...'ın diğer davalı şirkete ait ... plakalı araç ile seyir halindeyken müvekkillerinden ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobile süratli şekilde çarptığını, bu kaza neticesinde müvekkillerinin oğlu...'ın vefat ettiğini, kaza nedeni ile müvekkillerinin oğullarının maddi, manevi desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek anne ... için 60.000,00 TL, baba ... için 60.000,00 TL, kardeş ... için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla anne ... için 2.000,00 TL, baba ... için 2.000,00 TL,
kardeş ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslahla talebin yükseltmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 17.367,49 TL, davacı ... Yönünden 21.429,79 TL'nin, 15/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile
birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; ... için 30.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL'nin 15/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/2840, K. 2017/1815, 23 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama