KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/3212 E., 2018/12811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; 07/10/2008 tarihinde davacıların yolcu olarak bulunduğu davalı firmaya ait aracın karıştığı çift taraflı kaza neticesinde davacıların yaralandıklarını belirterek davacı ... için 40.000,00 TL ve davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; dava konusu talebin zamanaşımına uğradığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davacı ...'e 2.000,00 TL manevi tazminat ödendiğini ve davalı firmayı manevi tazminat bakımından ibra ettiğini, dolayısıyla davacının manevi tazminat talep etme hakkının bulunmadığını, diğer davacı ...'ın ise manevi açıdan yıprandığı sonucunu doğuracak bir yaralanmasının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ...'e ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, ...'a ilişkin manevi tazminat talebinin kabulü ile, 5.000,00 TL tazminatın 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal
faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereğince geçerli olan uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolmamış olmasına, davacı ...'e ilişkin manevi tazminat talebinin reddinde bir usulsüzlük bulunmamasına,
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/3212, K. 2018/12811, 26 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama