Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4484 K.2019/25

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine ve konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı ..., davalı ... vekili ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... Sigorta'ya ZMMS ile sigortalı ve müvekkili ...'ın sürücüsü olduğu araç ile davalıların sürücüsü, işleteni, ZMMS'si ve İMMS'si oldukları aracın 12.12.2008 tarihinde çarpışması sonucu müvekkili ... yaralandığını ve kendisi yanında anne-baba-kardeşler olan diğer müvekkillerinin de zarar gördüğünü belirterek davacı ... için 50.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat ile diğer davacıların her biri için 7.500,00'er TL'den toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek gecikme faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına (davalı ... yönünden ibralaşma nedeniyle feragat edildiğinden reddine) karar verilmiş; hüküm, davacı ..., davalı ... vekili ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundaki iş göremezlik oranının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun (aşağıdaki 2 nolu bent dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı ...'in aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasında cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile hasar bedeli istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, davacı ...'in kazadan önce 2.150,00 TL aylık gelir elde ettiği iddia edilmiş; yargılama sırasında davacı ...'in kazadan önce çalıştığı kuru temizlemeci-işverenince davacının kazadan önce 2.150,00 TL maaş aldığı yazılı olarak belirtilmiş, davacı hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında ise davacının kazadan önce kuru temizlemecide asgari ücretle çalıştığı tespit edilmiş, hesap bilirkişisi tarafından dosyada SGK hizmet dökümü bulunmadığından davacının aylık geliri asgari ücret üzerinden kabul edilerek maddi zarar hesaplanmış, mahkemece de asgari ücrete göre yapılan hesaplama hükme esas alınmıştır.

Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Davacı ...'in gerçek maddi zararının tespiti için aylık geliri net olarak belirlenmelidir. Mahkemece, davacı ...'in çalıştığı iş yerinden kaza dan önceki 9 aya ilişkin maaş bodroları SGK'dan net olarak belirlenerek hizmet döküm cetveli getirtilerek aylık gelirinin asgari ücretin üzerinde olması durumunda hesaplama yapılması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davalı ... sigorta şirketi tarafından yargılama sırasında yapılan ödemenin güncelleme yapılmadan hesaplanan tazminat tutarından mahsup edilmesi gerektiği halde, güncelleme yapılarak tazminat tutarından indirim yapılan hatalı bilirkişi raporuna dayanarak davanın konusuz kaldığına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece alınan 12.07.2013 tarihli kusur raporunda davalı sürücü ...'in gerçekleşen kazada %100 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, davacı ...'ın gerçekleşen kazada kusursuzluğuna göre davacının kendi zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan davalı ... Sigorta A.Ş hakkında davanın reddine karar verilmesi ve bu nedenle aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.