Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4945 K.2019/913

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı olup diğer davalı ... yönetimindeki ...plaka sayılı aracın 15/02/2012 tarihinde müvekkiline ait park halindeki 06 BN 8533 plaka sayılı araca çarparak müvekkilinin yaralanmasına ve aracının hasara uğramasına sebep olduğunu, müvekkilinin kaza nedeniyle 13 gün iş göremez halde kaldığını, aracında da maddi hasar meydana geldiğini belirterek, 5.300,00 TL iş gücü kaybı, 5.000,00 TL manevi tazminat, 2.360,00 TL işçilik ücreti, 5.050,00 TL parça ücreti ve 2.000,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 19.710,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile geçici iş göremezlik tazminatı 70,36 TL'nin, araç hasar ve zarar bedeli olan 1.220,25 TL'nin ve 500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden tibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağında, davalı sürücü ...'ın asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir. ... 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/274 E sayılı dosyasında keşfen alınan 04/03/2013 tarihli bilirkişi raporunda; davalı sürücü tam kusurlu bulunmuş, aracını park için ayrılmış yerde veya taşıt yolu dışında kurallara uygun olarak park etmiş sayılan davacı yönünden kusur izafe edilmemiş, ... 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/424 K. sayılı kararı ile davalı sürücü ... hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ve karar 12. Ceza Dairesince düzeltilerek onanmıştır.

Mahkemece; tarafların kusur durumunun tespiti amacıyla alınan ve hükme dayanak olan 2/10/2014 tarihli kök ve 12/01/2015 tarihli ek bilirkişi raporlarında ise, davacı aracının park ettiği yerin, park için ayrılmış yer olmadığı gibi taşıt yolu dışı da olmadığı, davacının karşı yön şeridinin kullanan taşıtların bulunduğu kesime şerit ihlali yaparak ters yönde giriş yapıp görüşe kapalı olan virajın hemen bitiminde karşı yönden gelen sürücülerin görüşlerinin kısıtlı olduğu noktada taşıt yolu üzerinde park etmekle kazanın oluşmasına sebebiyet verdiği için davacının %75 kusurlu olduğu,

davalı sürücünün ise, yolun kayganlığını gözeterek hızını ayarlamadığı için %25 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporları arasında kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, ceza dosyası kapsamı da gözetilerek ATK veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde,kaza tutanağının ve ceza dosyasında belirlenen kusur durumunun da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.