Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/5051 K.2018/5456

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... şirketine trafik sigortalı, davalının ...’in yönetiminde bulunan davalı ...’ye ait aracın davacılardan ...’nin eşi, diğer davacıların annesi olan destek yaya ...’ye çarptığını, desteğin vefat ettiğini davacıların destekten yoksun kaldıklarını ve manevi olarak zarar gördüklerini ileri sürerek belirsiz alacak olarak şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı eş için 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocukların her biri için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek en ... faiz ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili ile davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat talebine ilişkin davanın konusuz kalması nedeniyle bir karar verilmesine yer olmadığına, davacıların, manevi tazminat taleplerine ilişkin davalarının kısmen kabulü ile, davacılardan ... için 5.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 2.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den 14/04/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.000,80 TL'dir.

Temyize konu karar, davacılar ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... için 2.000,00 'er TL manevi tazminat tutarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin davacılar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekili ile davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.