Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/6845 K.2019/1639

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 17/11/2012 tarihinde davalı sürücü idaresindeki aracın davacıların murisi ...'e çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu, murisin ölümünden dolayı davacı ...'in maddi, tüm davacıların manevi zarara uğradığını beyanla şimdilik davacı ... için 1.000,00 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacılar ... için 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı ... için maddi tazminat talebini 25.911,37 TL'ye artırmıştır.

Davalı, ölenin yaşı nedeniyle maddi desteğinin olamayacağını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan Güneş Sigorta, poliçe hükümelerini tekrarla hakkında hüküm tesis edilmemesini beyan etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının destekten yoksun kalma maddi tazminat davasının kabulü ile 25.911,37 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı eş Asiye için 14.000,00 TL, diğer davacı çocukların her biri için 2.000'er TL'den olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyize konu davacılar ... lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden verilen karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı ...'ın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'ın aşağıdaki bendin dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı eşin destek zararının hesabında desteğin gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması, aktif devrede zararın asgari geçim indirimi dahil edilerek, pasif devrede zararın asgari geçim indirimsiz asgari ücret düzeyinde olacağının kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır.

Zira, asgari geçim indirimi (AGİ), ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Somut olayda, kaza tarihinde 78 yaşında olan destek pasif dönem içerisinde bulunmakta olup herhangi bir işte çalışmamaktadır. Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda asgari geçim indirimi dahil edilmiş asgari ücret üzerinden gelirin belirlendiği anlaşıldığından, mahkemece aynı bilirkişiden asgari geçim indirimi olmaksızın asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.