Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/8483 K.2019/4944

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden kabulüne; manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının sürücü ve maliki olduğu araçla müvekkiline çarpıp yaralayarak sakat kalmasına neden olduğundan bir kısım tedavi gideri ve sair masraflar toplamı 2.700,00 TL ile gene fazlaya dair hakları saklı kalmak şartıyla, 100,00 TL bakıcı, doktor kontrol ve tedavi giderleri ile oluşan vücut arızaları yürüme kaybı, çoğalan ihtiyaçları karşılamak üzere yapılan ve yapılacak giderlerinin yapıldığı tarihlerden itibaren yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınmasına; 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Müdahale talebinde bulunan .... Sigorta A.Ş. vekili, davalı ...'ya ait ....plakalı araç müvekkili şirkete 30/06/2005/2006 tarihleri arasında 13275282 sayılı mecburi mali mesuliyet poliçesi ile sigortalı bulunduğunu; davacı ... adına yapılan başvuru üzerine zarar görenin sakatlık oranı %59 olarak belirlendiği, dava dosyasında sunulu bulunan ATK Niğde Şube Müdürlüğü'nün raporu ile %89 olarak belirlenen işgöremezlik oranı kabul edilemeyeceğini, davalı yanında müvekkili şirketinin davaya

müdahil olarak kabulüne, ATK raporunun yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun hazırlanmaması nedeni ile değerlendirme dışında bırakılması ve işgücü kaybının yeniden belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile; 32.134,68 TL 'nin haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine; manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazının, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar ve kusur oranı dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.