Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/8808 K.2019/1042

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17/09/2010 tarihinde davalıların sürücüsü, işleteni ve ...'si olduğu araçla müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, aracının hasar gördüğünü, müvekkilinin ağır (4) derecede yaralandığını, uzun süre iş ve güç kaybına uğramasına neden olduğunu, müvekkilinin kaza nedeni ile 8 ay yatmak zorunda kaldığını, bu sürede kazanç kaybına uğradığını, kaza sonucu aracında maddi zararlar meydana geldiğini, piyasa değeri 4.500,00 TL olan aracını 1.000,00 TL'ye hurda olarak sattığını,

araçtaki zarar miktarının Turhal Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/8 D.iş sayılı dosyası ile tespit edildiğini belirterek, müvekkilinin bedensel zararı, tedavi giderleri vb her türlü zararlarının ve hasar gören acı ile ilgili zararların giderilmesi amacıyla şimdilik 5.000,00 TL'nin davalılardan, işleten ve sürücü yönünden olay tarihinden, sigortacı yönünden dava tarihinden itibaren işletilecek faizi ile yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte ortaklaşa ve zincirleme

olarak davalılara ödetilmesine, 30.000,00 TL manevi tazminat istediğinin de olay tarihinden işletilecek faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile birlikte işleten ve sürücüye ödetilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının maddi tazminat davasının kabulü ile. 152.548,17TL çalışma gücü kaybına dayalı, 7.343,64TL geçici iş göremezlik zararı ve 2.290,00TL tedavi gideri zararının davalılardan tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla (davalı ... şirketi açısından poliçenin limiti dahilinde) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 152.548,17TL ile 7.343,64TL'ye davalılar ...

İnşaat ve ... açısından kaza tarihi olan 17/09/2010 tarihinden itibaren, 2.290,00TL'nin 2.200,00TL'lik kısmı için 13/10/2010, 40,00TL'lik kısmı için 19/10/2010, 50,00TL'lik kısmı için 27/09/2010 ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalı ... şirketi için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile. 15.000,00TL manevi tazminatın davalılar ... ...

İnşaat Şirketi ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, alacağa kaza tarihi olan 17/09/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hasar gören araç ile alakalı davanın geri alınmış olması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süresi belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, pasif dönem için yapılan tazminat hesabında da AGİ hariç asgari ücret esas alınmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay yerleşik uygulamalarında kabul edilen Population Masculine Et

– ... yaşam tablosunun esas alınması davacının bakiye ömrünün PMF tablosuna göre belirlenmesi isabetli ise de, tazminat miktarı hesaplanırken muhtemel yaşam süresi sonu, yanlış tespit edilmiş, pasif dönem hesabı da AGİ'li asgari ücrete göre yapılmıştır.

O Halde mahkemece başka bir bilirkişiden hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı,

sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacının poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanunu’na göre zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta şirketi, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden

sorumluluğun dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçtiğinde kuşku yoktur. Buna karşın belgesiz tedavi giderlerinden sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün sorumlulukları devam etmektedir.

Somut olayda dava 25.06.2012 tarihinde 6111 Sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra açılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 10.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda faturalandırılan 2.290,00 TL tedavi giderleri de tespit edilmiş ve mahkemece bu bedele de hükmedilmiştir. Oysa ki davacılar tarafından talep edilen ve belgelendirilen tedavi giderleri 2918 sayılı Kanun’un 98. maddesi kapsamında olup, dava dışı SGK'nın sorumluluğunda bulunduğundan, 2.290,00 TL'lik belgeli tedavi gideri bakımından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.