KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/8858 E., 2019/3377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkillerinin desteği ... ’nin 09/08/2013 tarihinde davalıya trafik sigortalı ... plakalı araç ile seyir halindeyken meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini belirterek fazlaya dair talep hakkı saklı kalması kaydıyla 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek her artışı kapsayacak realitede ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın ıslah talebine göre kabulü ile 72.027,00.TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ... verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ... vermek gerekmiştir.
2-Davacılar vekili tarafından dava dilekçesinde temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş ve mahkemece avans faizine hükmedilmiştir. ..., desteğin sevk ve idaresindeki araç hususi araç olup temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına ... vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/8858, K. 2019/3377, 21 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama