Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/2736 K.2019/10990

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda, yaralanan dava dışı kişiye tazminat ödendiğini, sigortalı aracın ehliyetsiz sürücü ... tarafından kullanıldığını ve sürücünün % 100 kusurlu olduğunu ileri sürerek, 82.931,00 TL'nin ödeme tarihi olan 15/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın 1 yıl süreyle...işyerine, bu işyeri tarafından da dava dışı ...'e kiralandığını, kazanın kiracı ...'in kardeşi ...'in idaresindeyken 28.08.2011 tarihinde gerçekleştiğini, kaza sırasında sürücünün ... olmadığını, müvekkilinin işleten sıfatı bulunmadığını ve husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İzmir 3. Tüketici Mahkemesince, Davanın kabulü ile 82.931,00 TL alacağın 15/04/2014 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar

verilmiş, İzmir 3. Tüketici Mahkemesince verilen 09/03/2017 ve 2015/2581 E-2016/1609 K sayılı kararı aleyhine, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.