Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/2861 K.2019/10460

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf isteminin kabulüne dair kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı araç sürücüsünün kullandığı aracın tek taraflı olarak müvekkilinin kızına çarpması neticesinde yaralanarak sakat kaldığını belirterek, 10.000,00 TL maddi tazminat tutarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 22/11/2016 tarih, 2014/805-2016/1895 sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL tazminatın 20/05/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabul ile esas hakkında karar verilmek üzere ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 22/11/2016 tarih, 2014/805-2016/1895 sayılı kararının kaldırılmasına, 50.000,00 TL tazminatın 20/05/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 109. maddesinde, haksız fiil niteliğindeki trafik kazalarından doğan tazminat taleplerinin, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı; davanın cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve ceza kanununun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş olması halinde, bu sürenin maddi tazminat talepleri için de geçerli olacağı hüküm altına alınmıştır.

Ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için, eylemin aynı zamanda bir suç oluşturması yeterli olup, bunun dışında fail hakkında ceza davasının açılması ya da mahkumiyet kararı verilmesi gibi bir koşul aranmamaktadır. Ceza zamanaşımının uygulanması ilişkin kural, hem dava hem de kısmi dava olarak açılan davada ıslah yoluyla talep edilen miktarın artırılması (ıslahı) durumunda uygulama alanı bulacaktır.

Dosya kapsamında alınan hesap bilirkişi raporu uyarınca davacı vekili tarafından 24.08.2016 tarihinde ıslah edilmiş, davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde ıslah zamanaşımı def'i ileri sürülmüş; mahkeme tarafından ıslah edilen kısım için zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle talebin kısmen kabulüne, ıslah edilen kısmın ise reddine karar verilmiş, istinaf ilamı ile davacının dava tarihi itibariyle alacak miktarlarını bilebilecek durumda olmadığı,

16/08/2016 tarihli bilirkişi raporu ile davacının alacağını tam ve kesin olarak öğrendikleri, daha sonra da bu miktar üzerinden dava harcını tamamladıkları, HMK'nun 107. maddesi kapsamında yapılan artırımın ıslah olarak kabul edilemeyeceği, bu artırım nedeni ile zamanaşımının da söz konusu olamayacağı gerekçesi ile 50.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında; kaza sonucu davacı küçük Halide yaralanmış olup, kaza tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı süresi 5 yıldır. Davaya konu trafik kazası 12.05.2005 tarihinde meydana gelmiş, maddi tazminat istemini içeren dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, kısmi dava olarak, 20.05.2013 tarihinde açılmıştır.

Bu durumda mahkemece, kaza tarihi ile ıslah tarihi arasında zamanaşımı süresinin geçtiği, davacının yaralanması ile ilgili gelişen durumun varlığı da ispat edilemediği davalı vekilinin, süresinde ıslaha karşı zamanaşımı def'ini ileri sürdüğü gözetilerek istinaf talebinin reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.