Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/4039 K.2019/10160

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ve ...'nın oğlu, ...'in kardeşi ...'nın 10/01/2010 tarihinde trafik kazası sonucu vefat ettiğini, kazada müteveffanın sevk ve idaresindeki aracın davalılardan ... Sigorta A.Ş tarafından mali sorumluluk sigortası, davalı ...tarafından ise kasko sigortası ile sigortalandığını ancak; talep edilmiş olmasına rağmen her iki sigorta şirketinin davacılara maddi zarar ödemesi yapmadığını beyanla, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla, her bir müvekkil için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 10/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketlerinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile davacı ... için 32.592,36 TL, davacı ... için 21.919,43 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 09.01.2015'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Ş.'den (poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere) alınarak bu davacılara verilmesine, davacı ...'in destekten yoksun kalma tazminat talebinin reddine,

davalı ...Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında, destek payları doğru belirlenerek, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış/sağlayacak olduğu yardımın miktarı da doğru şekilde hesaplanmalıdır.

Davacıların desteği olan ..., yaklaşık 27 yaşında vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda,evlilik öncesi dönemde murisin anne ve babasına gelirinden %25'er, evlendikten sonra ise %10'ar, 1 çocuklu dönemde %9'ar 2 çocuklu dönemde %7'şer ve anneye, yalnız olduğu dönemde %10 pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması,

desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5'ar pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra,

yaşam tablosuna göre anne ve babadan hangisi destekten çıkacaksa, kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir.

Bu nedenle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilmek suretiyle, bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiş ve karar bu yönüyle bozmayı gerektirmiştir.