Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/4934 K.2019/11335

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin cebri icra yetkisi verilmesi ile harç ve vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesine karar verildikten sonra, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili bankanın, davalı ...’den kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için takip başlattığını, diğer davalı ... tarafından Manisa 1.İcra Müdürlüğünün 2015/4861 sayılı dosyası ile ... aleyhine 132.000,00 TL asıl alacak üzerinden takip başlatıldığını, borçlu Adnan tarafından icra takibinden bir gün sonra takibin kesinleşmesini sağlamak için borca ve imzaya itiraz etmediğine ve maaşından kesinti yapılmasına muvafakat ettiğine dair dilekçe verildiğini, takibin muvazaalı olduğunu belirterek,

Manisa 1. İcra Müdürlüğünün 2015/4861 sayılı takip ile bu takipten borçlu davalı ...'in menkul, gayrimenkul, almakta olduğu maaş ve 3. kişilerdeki hak ve alacakları üzerine konulan 1. sıra haciz işlemine ilişkin tasarrufların iptaline, Manisa 6. İcra Müdürlüğünün 2015/7289 sayılı icra takibine konu müvekkil banka alacağı nedeniyle dava konusu takip ve hacizler üzerinde cebri icra yapma yetkisi verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilince davacı bankaya 25.809,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkilin ziraat mühendisi olarak çalıştığını ve ortalama maaşının 3.000,00-3.500,00 TL olduğunu, diğer bankalara da borcu olduğunu, bu nedenle maaşının 4-5 katı kadar aylık ödemesi olduğunu, bu ödemeleri yapabilmesinin normal şartlarda mümkün olmadığını, bu nedenle diğer davalı ... ve annesinden sürekli olarak maddi yardım aldığını, bu yardımları parça parça aldığını, ancak diğer borçlarına ilişkin ödeme yapmasına karşın ...'den almış olduğu borçlara ilişkin hiç ödeme yapamadığını, bu nedenle aralarının bozulduğunu, borçlarına karşılık senet imzaladığını,

davalı ...'in bunu icraya verdiğini, zaten var olan bir borca itiraz etmesinin aile ilişkilerine zarar vereceğinin aşikar olduğunu, aile ilişkilerini düzeltmek maksadıyla borca itiraz etmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olmadığını, söz konusu borcun gerçek olduğunu, mal kaçırma gibi bir niyetinin olmadığını bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davalı ...’ın eniştesi olduğunu ve kendisine 10 senelik bir süreçte parça parça bu parayı verdiğini, karşılığında 132.000,00 TL'lik senet yapıldığını, icraya koyduğunda zorluk çıkarmayarak bu borcu kabul ettiğini, davalı ...'in ödeme gücünün tamamen bittiğini, diğer borcu olan bankalara dahi ödeme yapamayacağını ve icra takibi başlattıklarını duyması nedeniyle kendi maddi kaybına mahal vermemek için senet düzenlendiğini, senedin düzenlenmesinden sonra ... ile sürekli olarak haberleştiklerini kendisinden bu paraları almanın yollarını denediğini, ancak sonuç alamayınca son çare olarak icraya koyduklarını, bu nedenle 8 aylık bir süre sonra icraya koyduğunu, bu nedenlerle davanın reddini istemiştir.

Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş, Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17/02/2017 gün ve 2016/553 E-2017/144 K sayılı kararı aleyhine, davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun davacıya cebri icra yetkisi verilmesi ve harç ve vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesine karar verilmiş, bu karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.