Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/4953 K.2019/5618

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası hakkında İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen davanın reddine yönelik 2015/899 esas ve 2016/875 karar sayılı ve 13.12.2016 tarihli hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı banka ile dava dışı şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmesine davalı ...'ın 72.000 TL’ lik limitle müşterek ve müseselsil kefil olduğunu, söz konusu kredilerin zamanında ödenmediğini, asıl borçluya ve müşterek müteselsil kefil davalıya ihtar çekildiği halde ödenmeyen borç nedeniyle davalı ve dava dışı şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının başlatılan takibe haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın 60.774,40 TL yönünden iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 14.12.2010 tarihli ihtarname ile dava dışı borçlu şirket ortaklığından ayrıldığını ve bundan sonraki kredilere kefil olmayacağı ve sorumluğunun bulunmayacağının davacı bankaya bildirdiğini, davacı bankaya keşide edilen ihtar sonrasında kullandırılan kredilerden kaynaklı borç çıkartıldığını, ihtar tarihi itibariyle davalının sorumluluğunun kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kefaletten çekilme beyanının davacı bankaya tebliğ edildiği tarih itibariyle dava dışı şirketin borç bakiyesinin sıfırlandığı ve artı bakiyeye dönüştüğü, takibe konu çek kredi hesabından doğan borçların davalının kefaletten çekilme talebinden sonra verilen çeklerle ilgili olduğundan çek kredi hesabından kaynaklanan borçtan davalının sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinde yer alan feragattan vazgeçilmiş olmasına ilişkin sözleşme hükmünün gerçek kişi olan davalı kefil yönünden daha üst konumda olan banka karşısında genel işlem şartlarına aykırılık sebebiyle geçerli olmayacağı, kefaletten vazgeçmeye ilişkin ihtarın davacı bankaya ulaştığı tarih itibariyle davalının kefil olduğu kefalet sözleşmesi gereğince herhangi bir banka alacağının bulunmadığı, takibe konu alacağın davalının imzalamadığı başka genel kredi sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mülga 818 sayılı BK zamanında taraflar arasında akdedilen 14.04.2010 tarihli genel kredi sözleşmesi’nin 70/3-4. maddesi uyarınca BK.'nun 493. ve 494.maddelerinde kefile tanınan haklardan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

B.K.'nın 493. ve 494. maddeleri emredici nitelikte bulunmadığından kefilin anılan yasa hükümleri ile kendisine tanınan haklardan başlangıçta vazgeçmesi olanaklıdır. Süresiz kefalette kefilin BK.'nun 493. ve 494. maddelerindeki haklardan başlangıçta feragati, onu kefalet limiti ve kendi temerrüdün hukuki sonuçlarıyla sınırlı olmak kaydıyla borçlu ile birlikte sözleşme ilişkisi devam ettiği sürece yükümlülük altına sokar.

Kefil, geçerli bir kefalet sözleşmesinin kurulmasından sonra tek taraflı olarak kefaletini geri alamaz. Bu şekildeki bildirim akdin diğer tarafça açıkça kabul edilmedikçe hukuki sonuç doğurmaz. Nitekim davacı banka 17.01.2011 tarihli cevabi ihtarı ile davalının kefaletten vazgeçme talebini kabul etmemiştir. Kefaletten vazgeçme beyanında bulunulduğu tarihte cari hesap ilişkisinde borç bakiyesinin sıfır olması da sonuca etkili değildir. (HGK. 23.10.2002 19-866/845).Borç sıfırlandıktan sonra borçluya tekrar kredi kullandırılması yeni bir borç ilişkisi niteliğinde olmadığından, sözleşmeden doğan kefalet sorumluluğunun devam edeceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle davacı banka ile kredi borçlusu arasındaki kredi ilişkisinin henüz tamamen sona ermediği hallerde, sözleşmede belirtilen limitle sınırlı kalınmak kaydıyla borca kefalet etmiş ve B.K.'nun 493. ve 494. maddesinde yer alan haklardan feragat etmiş bulunan kefil bir tarihte hesabın sıfırlanması nedeniyle sorumluluktan kurtulmaz.

Somut olayda davalı tarafından imzalanan 14.04.2010 tarih ve 60.000.-TL tutarlı kredi sözleşmesi süresiz genel kredi sözleşmesi olup, bu kredi sözleşmesine istinaden dava dışı borçluya kredi kullandırıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece davalı kefilin, kefalet limiti gözetilerek takip tarihi itibariyle sorumlu olduğu borç miktarı saptanarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçelerle ilk derece mahkemesince yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi ve bölge adliye mahkemesince değişik gerekçe ile istinaf talebinin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.