Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5122 K.2019/10787

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılar vekili, müvekkillerinin ortak murislerinin, davalı bankadan kredi kullandığı sırada hayat sigortası da yaptırdığını, murisin vefatı nedeniyle bankanın kredi ödemesini sigorta şirketinden istemesi gerekirken kendilerinden istediğini, ileri sürerek bakiye borcun sigorta şirketince ödenmesine, murisin mirasçıları olan davacıların, davalı Türkiye Garanti Bankası'ndan çekilen tüketici kredileri nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;sözleşme imzalanırken hastalığın mevcut olduğu davacılar murisi tarafından ihbar yükümlülüğüne aykırı davranılarak hastalığın gizlendiği ölüm rizikosu ile bildirilmeyen hastalık arasında illiyet bağının mevcut olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, her ne kadar hüküm fıkrasının üçüncü bendinde ihbar olunan lehine 1.133,11 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, ihbar olunanın davada taraf sıfatı olmadığından vekalet ücreti hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.