Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5448 K.2019/1306

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun 643-61 ve 55 nolu parsellerini 16.12.2009 tarihinde davalı ...'e sattığını, davalı ...'in de 643 parseli 28.05.2010 tarihinde davalı ...'a sattığını belirterek bu tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın görülebilmesi için gerekli aciz belgesinin sunulmadığını, tasarrufun borcun doğumundan önce gerçekleştiğini, müvekkilinin bu taşınmazları alım gücünün olduğunu ve iyiniyetli olarak yatırım amacı ile satın aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava konusu 643 parselin bitişiğinde bulunan 644 parselin sahibi olduğunu bu taşınmaz üzerinde bulunan soğuk hava deposunu genişletme amacı ile taşınmazı satın aldığını, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, takip dayanağı bononun tanzim tarihinin 03.03.2010 olmasına rağmen ilk tasarrufun bu tarihten önce 16.12.2009 tarihinde yapıldığı, davalı ...'in alım gücünün olduğu ve davalıların iyiniyetli olduklarından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve davacı vekilinin borcun tasarruf tarihinden önce doğduğunu ispatyamamış bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, tasarrufun borcun doğumundan önce gerçekleşmiş olması yani dava ön koşulu yokluğundan red edildiğine göre karar tarihindeki AAÜT'nin 7/2 maddesi gereğince davalılar yararına maktu vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.