Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5586 K.2019/12002

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; kaza tarihini kapsar geçerli bir sigorta poliçesi bulunmayan, dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki plakası belirlenemeyen aracın 15/07/2014 tarihinde yaya olarak karşıdan karşıya geçmekte olan davacı ...’ye çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sonucunda müvekkili ...’nın yaralandığını ve malul kaldığını belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 15.07.2014 tarih ve 2015/127 Esas, 2016/598 Karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 178.223,85 TL maddi tazminatın, 1.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, 177.223,85 TL'lik kısmının ise ıslah tarihi olan 09.05.2016 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.