KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2017/566 E., 2019/9757 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davaların kısmen kabulüne-kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... AŞ vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; 27/03/2014 tarihinde, davacının sevk ve idaresinde kayıtlı araç ile davalı ... adına kayıtlı davalı Lütullah Uyanık'ın sevk ve idaresinde olan ve diğer davalı ... Aş'ye sigorta poliçeli olan aracın karışmış olduğu trafik kazasında davacının yaralandığını, kazada davalı ...'ın ağır kusurlu olduğunu, davacının bu kaza nedeniyle ciddi anlamda yaralandığını, uzun bir tedavi gördüğünü beyanla, 5.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan (davalı ... şirketi maddi tazminattan poliçe limitleriyle sorumlu olmak kaydıyla) müteselsilen ve müştereken tahsiliyle davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat davasının kabulü ile 106.784,11 TL maddi tazminatın, davalılar ... ile ...'tan olay tarihi olan 27/03/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile, davalı ... AŞ'den poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte
müşterek ve müteselsilen tahsiline davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ile ...'tan olay tarihi olan 27/03/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... AŞ vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2017/566, K. 2019/9757, 22 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama