Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/723 K.2019/9758

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar ... İlç.Ltd.Şti vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili; davalı ...’ın araç sürücüsü, davalı ...

Şirketinin trafik sigortacısı, diğer davalının araç maliki olduğunu, davalı sürücünün kullandığı araç ile davacılardan ... ve ...’nin babaları olan ... ’nın kullandığı aracın, 18.06.2003 tarihinde karıştığı kazada, ... ile davacı ...’nin abisi ... ’nin öldüğünü, ... ve ...’ın babalarının desteğinden yoksun kaldığını ve babalarını kaybetmekten dolayı yıkıldığını, ...’nin ağabeyini kaybettiğini, tarifi mümkün olmayan acılar yaşandığını beyanla, davacılar ... için 1.500,00 TL manevi, ... ve ... için 40.000,00’er TL manevi ve 500,00’er TL maddi tazminatın (davalı ... şirketi yönünden sadece maddi tazminat),

davalı ... şirketi için temerrüt tarihinden, diğer davalılar için kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Yerel Mahkemenin davaların kısmen kabulüne-kısmen reddine dair kararı, Dairemizin 16.11.2015 tarih, 2014/2355 Esas ve 2015/12235 karar sayılı ilamı ile davacılar için

hükmedilen manevi tazminat miktarı bir miktar az olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek; davacılar ... ve ... için 500,00'er TL maddi tazminatın sigorta şirketinin faiz sorumluluğu dava tarihinden başlamak üzere kaza tarihi olan 18.06.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp bu davacılara verilmesine,

manevi tazminat davalarının kısmen kabulüyle, davacılar ... ve ... için 7.500,00'er TL, Huriye için 3.500,00 TL olarak belirlenen manevi tazminatın kaza tarihi olan 18.06.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte sigorta dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ile davalılar ... İlç.

Ltd.Şti vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ... İlç. Ltd. Şti. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nun 56.(818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece; meydana gelen trafik kazası sonucu davacılar ... ve ... babası olan muris ... Akboğa'nın ölümü nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kazanın oluşumu ve kusur oranları, kazanın meydana geldiği tarih ve olay tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurularak, bu davacılar için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, bir miktar yüksek manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.