Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/1281 K.2020/3702

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili.

26.10.2004 tarihinde davalılar ... ve ...'nun kullanmakta olduğu araçların çarpıştığını ve davalı ...'in sevk ve idaresindeki dolmuşta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, bu kaza nedeniyle okumakta olduğu Kastamonu Meslek Yüksekokulu Makine bölümüne devam edemediğini, bir yıl daha tekrarlamak zorunda kaldığını, geçirdiği iki operasyon nedeniyle İstanbul'a gidip gelmek zorunda kaldığını, kazada hiçbir kusuru olmadığı halde mağdur olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 L maddi,

20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 22.000,00 TL tazminatın (davalılardan sigorta şirketlerinin sorumlulukları poliçe ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan delliler ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı ... ve ... Sigorta

A.Ş. aleyhine açmış olduğu davanın reddine, 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 26/10/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 128.184,22 TL tazminatın davalılar ...'den kaza tarihi olan 26/10/2004 tarihinden, davalı ...Ş. den dava tarihinden (sigorta poliçe teminat limiti ile sınırlı olmak üzere), davalı ...

Sigorta A.Ş. den dava dilekçesi ile talep edilen 2.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün davalı ... ... Sigorta A.Ş vekili, davalı ...

Sigorta A.Ş vekili ile davalı ... vekilince temyizi üzerine, Yargıtay 11. H.D.'nin 2012/3332 Esas 2012/9768 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılar ..., ... Sigorta A.Ş., ... ... Sigorta A.Ş. ve ... yönünden davanın esasına dair Mahkemece önceden verilen karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, açılan davanın davalı ...

Sigorta A.Ş. yönünden esastan reddine, dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 22.000,00 TL tazminatın, sigorta şirketlerinin sorumlulukları poliçe ile sınırlı olmak üzere, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 14.09.2010 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 128.184,22TL’ye yükseltmiş, davalı ... Sigorta A.Ş ve davalı ... yönünden talep artırımında bulunmamıştır.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/1. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son

cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir" düzenlemesine; aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Ancak hükmedilen ücret, kabul veya reddedilen miktarı geçemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT dikkate alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Sigorta A.Ş ile davalı ... yararına reddedilen maddi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, ıslahla artırılan miktarın tamamı üzerinden vekalet ücretinin hüküm altına alınması doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.