Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/1468 K.2019/12034

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 01.07.2012 tarihinde, müvekkillerinin oğlu/kardeşi ...'ın, yolcu olarak bulunduğu davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın karıştığı çift taraflı kazada vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinden ihbar davalı sürücüden olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken müteselsilen; her bir davacı için 100.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sürücüden tahsilini talep etmiş, 01.11.2016 tarihinde maddi talebini davacı anne için 29.146,43 TL'ye, baba için 27.750,37 TL'ye artırmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulü ile davacı anne ... için 29.146,43 TL, davacı baba ... için 27.750,37 TL olmak üzere toplam 56.896,80 TL destekten yoksun kalma tazminatının 2.000,00 TL'sinin davalı ...'tan olay, davalı ... şirketinden dava tarihinden, bakiye 54.896,80 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal (sigorta şirketinden ticari) faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için 15.000,00'er TL, davacı kardeş için 7.500,00 TL olmak üzere toplam 37.500,00 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan tahsiline, karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekili ve davalı ...Ş vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin ve davalı ...Ş vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 28/12/2016 gün ve 2014/1504 - 2016/1010 sayılı kararının kaldırılmasına;

davacıların ıslah talepli maddi tazminat taleplerinin davalı ... bakımından kabulü, davalı ...Ş bakımından ise, kısmen kabulü ile davacılar ... ve ...’tan her biri için ayrı ayrı 1.000,00’er TL maddi tazminatın davalı ... bakımından olay tarihinden, davalı ...Ş bakımından ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davacı ... için 26.750,37 TL maddi tazminatın (davalı ...Ş’nin sorumluluğu hatır indirimi nedeniyle 21.200,30 TL ile sınırlı olmak üzere), davacı ... için ise 28.146,43 TL maddi tazminatın (davalı ...Ş’nin sorumluluğu hatır indirimi nedeniyle 22.317,14 TL ile sınırlı olmak üzere),

toplamı olan 54.896,80 TL’nin (davalı ...Ş’nin toplam sorumluluğu 43.517,44 TL ile sınırlı olmak üzere), ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacılardan ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL ve davacı ... için 7.500,00 TL olmak üzere toplam 37.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’tan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar yönünden reddedilen maddi tazminat miktarı itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin maddi tazminat yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat yönünden verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacılar vekilinin manevi tazminat yönünden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.