Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/1909 K.2019/12382

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Mahkemece, davacı ... lehine 36.787,06 TL, davacı ... lehine 40.389,80 TL maddi tazminata, 1.150,00 TL cenaze ve defin giderine hükmedilmiş; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne, tazminat miktarlarından ayrı ayrı %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak davacı baba ... için 29.429,65 TL, davacı anne ... için 32.311,84 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.150,00 TL cenaze ve defin gideri olmak üzere toplam 62.891,49 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak hak sahibi olan davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davalı bakımından, İstinafa konu edilen miktar ile istinaf sonrası verilen miktar arasındaki temyize konu edilen miktar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.