Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/2500 K.2020/1387

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, kaza tarihinde geçerli zorunlu trafik sigorta poliçesi bulunmayan, davalı ...’ın işleteni olduğu aracın, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavisinin halen devam ettiğini ve kaza nedeniyle müvekkilinde işgücü kaybı oluştuğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, efor ve çalışamadığı süreden kaynaklanan gelir kaybı olmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’tan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 10.766,44 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın maddi tazminat açısından ıslah dilekçesi ile birlikte kabulüne, 10.766,44 TL nin davalı ... Hesabından dava tarihinden itibaren, 3.076,13 TL nin davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat konusunda; kazanın oluşu, tarafların kusur oranı, dosyaya yansıyan SED araştırması ile tıbbi ve adli raporları göre hakkaniyet ilkesi ile birlikte değerlendirildiğinde 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan alınarak kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ıslah dilekçesi ile karşı aracın %70 oranındaki kusuruna göre davalılardan müştereken ve müteselsilen toplam 10.766,44 TL talep etmiştir. Mahkemece aldırılan 05/06/2017 tarihli aktüer bilirkişi raporu içeriğinde davalı araç sürücüsünün %70 oranındaki kusuruna denk gelen maddi tazminat miktarı 10.766,44 TL olarak hesaplanmıştır.

Ancak raporun sonuç kısmında karışıklık olmuş, aynı araç için %70 kusur oranına karşılık gelen 10.766,44 TL'den davalı ...’nın, davacının yolcusu olduğu karşı aracın %20 kusur oranına karşılık gelen 3.076,13 TL'den davalı araç sürücüsü ...'ın sorumlu olduğu belirtilmiş ve mahkemece raporun sonuç kısmı hükme esas alınmıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece davacının ıslah dilekçesindeki talebi ile bağlı kalınarak bilirkişi raporunda davalı aracın %70 kusur oranına göre hesaplanan 10.766,44 TL maddi tazminat miktarının tamamından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, kusur oranı karıştırılarak yanılgılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Kabule göre de; davacı vekilinin haricen yatırıp dosyaya 23/05/2017 tarihli dilekçe ile dekontunu sunduğu 22/05/2017 tarihli 614,50 TL tutarındaki ATK bilirkişi raporu ücreti de yargılama giderlerinden olup hükümde yargılama giderleri arasında gösterilmesi gerekirken hiç değerlendirilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin maddi vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

4-Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas-2016/1 Karar sayılı kararı ile "Her ne sebeple verilirse verilsin, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E.-1948/3 K. sayılı YİBK'nın değiştirilmesine gerek olmadığına," dair kararı gereğince, her ne kadar davacının bozmadan sonra ıslah yapması mümkün değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.