Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/2644 K.2019/12562

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulün ilişkin kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunun usulden ve esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili. 15/11/2013 tarihinde davalılardan ...'nin sevk ve idaresindeki aracın, müvekkilinin içinde bulunduğu araca çarptığını, araç içerisinde bulunan bir kısım kimselerin öldüğünü, müvekkilin kaza neticesinde hayati tehlike geçirecek şekilde ağır yaralandığını, kazaya sebep olan aracın davalı ... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalandığını,

diğer davalı ...'nin ise sebebiyet verdiği maddi ve manevi zarardan BK ve KTK'nın ilgili hükümleri gereği kusursuz olarak sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tüm davalılardan müteselsilen tahsiline, ayrıca 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 52.223,78 TL olarak belirlemiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat yönünden, 52.223,78 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden dava açma tarihi olan 03/03/2016 tarihinden, davalı ... yönünden, olay tarihi olan 15/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, manevi tazminat yönünden.

5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 15/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi'nce, tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin maddi tazminat talebine ilişkin kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun (maluliyet ve hesap bilirkişi raporunun içeriğine ilişkin) HMK'nun 352. maddesi uyarınca usulden reddine,

davacı vekilinin manevi tazminata yönelik istinaf başvurusu ile davalı .... vekilinin istinaf başvurusu yerinde görülmediğinden HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Mahkemece, davacı ...'ün manevi tazminat davası kabul edilmiş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince davacı tarafın manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı ... bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün davacı yönünden kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi vekili, davacının hatır için taşındığını ve müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, savunmuştur.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK'nın 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK.nun 43. madde hükmüne göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılması, sonucuna göre hüküm tesisi gerekmektedir.

Ayrıca zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda, davacının kamyonette yolcu olduğu, davacının meydana gelen kaza nedeni ile vücudunda birden fazla kırık olduğu, opere edildiği, sonrasında implant çıkarma ameliyatı olduğu, mevcut belgelere göre yaralanmasının BTM ile giderilemez, hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek düzeyde olduğu, sağ pubis kırığı, sağ femur parçalı kırığı, sağ ulna parçalı kırığı, kot kırıkları ve yumuşak doku lezyonları nedeni ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde kaza tespit tutanağı ve ceza dosyası örneğinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

O halde mahkemece bu savunmalar üzerinde durulmalı, tarafların delilleri toplanarak BK’nın 43. ve 44. maddesi uyarınca tazminattan indirim yapılması gerekip gerekmediği hususunda karar yerinde tartışılıp değerlendirilerek, kabul edilmesi halinde ayrı ayrı hatır taşıması ve müterafık kusur indirimi yapılması gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.