Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/2701 K.2019/12238

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz talebinin reddine dair verilen 05.03.2018 tarihli ek kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 05.05.2012 tarihinde trafik sigortası bulunmayan ... plakalı araçla, müvekkillerinin murisi ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın karıştığı kazada, muris ...'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin bu kaza nedeniyle, davalı ... Hesabına yaptıkları başvuru neticesinde, kurumun kendilerine 10.10.2012 tarihinde toplam 13.624,00 TL ödeme yaptığını, ancak yapılan ödemenin eksik olduğunu belirterek, müvekkili ... için şimdilik 2.500,00 TL, ... için ise şimdilik 2.501,00 TL tazminatın, ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 40.000,00TL’ye çıkarmış, ikinci ıslah dilekçesi ile talebini davacı ... için 20.564,39 TL’ye, davacı ... için ise 23.767,89 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Hakem heyetince 01/11/2016 tarihli, 2016/K.31348 sayılı kararı ile davacıların başvurusunun hak düşürücü süre içinde yapılmaması nedeniyle reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince 02/02/2017 tarihli, 2017/İHK-389 sayılı kararıyla, davacılar vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 01.11.2016- 2016/31348 sayılı kararına karşı yaptığı itirazın kabulüne, kararın kaldırılarak, davacı ...'ın talebinin kabulü ile 20.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 14.05.2016 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalı ...

Hesabın'dan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın talebinin kabulü ile 20.001,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 14.05.2016 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalı ...

Hesabın'dan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin 5684 sayılı Yasanın 30/12 ve HMK'nın 346/1 ve 352. maddeleri gereğince usûl yönünden reddine hükmedilmiş, davalı vekilince bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nin 05/03/2018 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 20/12/2017 tarihli temyiz isteminin reddine karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nin 05/03/2018 tarihli ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.