Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/3407 K.2019/2345

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmazın 03/12/2010 tarihinde Euro Sigorta AŞ tarafından Zorunlu Deprem Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, taşınmazın Van İlinde 23.10.2011 tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle ağır hasar aldığını ve yıkım kararı verildiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 23.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte 55.000,00 TL.nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacının konutundaki hasarın miktar ve niteliğinin tespiti amacı ile konusunda uzman bağımsız eksper atandığını, atanan eksper tarafından yapılan inceleme neticesinde düzenlenen raporda, davacının talebinin mevzuata uygun olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle talebinin reddine karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporunda belirlenen tamir ve onarım masrafı olan 2.000,00 TL'den davalı sigorta şirketi tarafından davacıya ödenen 1.356,24 TL'nin mahsubu ile bakiye 643,76 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, deprem nedeniyle DASK poliçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre somut olayda, davacıya ait taşınmazın AFAD tarafından adresin yazılı olmadığı bir listede deprem sonucu ağır hasarlı olduğunu belirtildiği, ancak yetkili makamlarca verilen yıkım kararı ve yıkımının yapıldığına ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyaya davalı DASK tarafından sunulan 15/03/2012 tarihli eksper raporunda; “...binanın duvarlarında deprem nedeniyle kılcal çatlaklar meydana geldiği, döşeme betonuda ise, mutat oturmaya bağlı çatlaklar oluştuğunun gözlendiği, depreme bağlı olarak az hasarlı bina görünümünde olduğu...” belirtilmiştir.

Mahkemece inşaat yüksek mühendisi bilirkişiden alınan 01.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise; taşınmazın ağır hasarlı olduğu belirtilerek 2012 yılı itibariyle yeniden yapım maliyeti ile hasarların tamir ve onarılması halindeki maliyetlet ayrı ayrı hesaplanmıştır.

Mahkemece davacının DASK sigortası yaptırırken evin niteliğini Çelik Betonarme olarak belirttiği ve zorunlu deprem sigortası genel şartlarının C2 maddesinde belirtildiği üzere gerçeğe aykırı beyan sebebiyle hasar tutarından indirim yapılarak davacıya 1356,24 TL ödeme yapıldığı, buna ilişkin makbuz ve ibrarnamenin dosyada bulunduğu, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere her ne kadar dava konusu taşınmaz depremde hasar almış ise de meydana gelen hasarın sırf depremden kaynaklanmadığı, depremin etkisi ve evin ekonomik ömür yaşı sebebiyle ağır hasar gördüğü,

evin yaklaşık 30 yıllık bir ev olduğu ve sigortalanırken evin niteliğinin davacı tarafından yanlış bildirildiği ve bu şekilde zorunlu deprem sigortası yapıldığı, deprem sonrasında yapılan ekspertiz incelenmesinde evin niteliğinin sigortalatma esnasındaki niteliği ile aynı olmadığından genel şartlar C2 md.ne göre tazminat indirimi yapılarak kendisine ödemede bulunulduğu, keşifte evin ekonomik ömrünün dolmuş olduğunun gözlemlendiği ve bu hususun da inşaatçi bilirkişi raporu ile de teyit edildiği,

evin yeniden yapılma masrafının DASK sigortası kapsamında davacıya ödenemeyeceği, tamir ve onarım masrafının davacıya ödenmesi gerektiği ve sigorta tarafından davacıya ödenen meblağın mahsub edilerek neticeten 643, 76 TL' nin davacıya davalı tarafından ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu halde, dosyada mevcut raporlar arasında çelişki bulunduğu, mahkemece, konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden; dosya kapsamındaki raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak ve hasar durumuna göre DASK yaptırılırken evin niteliğinin farklı beyan edilmesinin tazminata etkisi üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.