Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/3820 K.2020/5771

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili.

07.04.2009 tarihli dava dilekçesinde, müvekkili ile davalı arasında, müvekkilinin 26.08.2008-26.08.2009 tarihleri arasındaki sağlık harcamalarının teminat altına alınması için 26.08.2008 tarihli sağlık sigorta poliçesi tanzim edildiğini, müvekkilinin 03.09.2008 tarihinde, ilk kez 01.09.2008 tarihinde teşhis konulan rahatsızlığı ile ilgili yaptığı masrafların tazmini amacı ile davalıya başvurduğunu, davalının 16.09.2008 tarihli yazısı İle Sağlık Sigortası Genel Şartları 6. maddesi gereğince poliçenin iptal edildiğinin beyan edilerek tazminat talebinin reddedildiğini,

sigorta poliçesinin geçerli bir sebebe dayanılmaksızın davalı tarafından iptal edilmesinin haksız olduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sigorta poliçesi kapsamında müvekkiline ödenmesi gereken 70.000 USD‘nin dövize uygulanan en yüksek yıllık mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İstanbul 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ilamında toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulü ile 63.655,05 USD nin dava tarihinden itibaren TC

merkez bankasının USD'ye uyguladığı en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İstanbul 9.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/260 Esas, 2017/131 Karar ve 07.03.2017 tarihli kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 63.655,05 USD'nin dava tarihinden itibaren T.C Merkez Bankası’nın USD’ye uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.